Καλή χρονιά σε όλους!
Ευτυχισμένο το 2026
με χαρά, υγεία, αισιοδοξία!
Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία
Οδυσσέας Ελύτης
Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά..
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.
Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.
Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.
Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.
Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.
Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.
Πολύ…
Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.
Πολύ…
Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.
Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν…
Τι να σημαίνει ευτυχία
(Ευάγγελος Πέππας)
Τὶ νὰ σημαίνει εὐτυχία
μία ματιά, μία στιγμή
μιὰ μουσική, μιὰ μελωδία
ἲσως, καὶ μιὰ χαμένη εὐκαιρία
Μιὰ μυρωδιά, ἓνας ἁνθός
μιὰ ἀγκαλιά κι ἓνα παιδί,
ἓνα λουλούδι στὸ σκαλί
κι ἓνα φιλί στὸ μαξιλάρι,
ἓνα ζεστό πιάτο φαΐ
ἓνα στὰ βλέφαρα φιλί
κι ἓνα πνοῆς καρδιᾶς σημάδι
ἓνα πανί λευκό στὸν οὐρανό
μία τῆς θάλασσας φωνή
ἓνα νεράντζι σπιτικό
κι ἓνα λουκούμι στὴν δαντέλα,
ἓνας καφές ἑλληνικός
κι ἓνας φιλός στοργικός
τὸν πόνο σου να πεῖς
καὶ τὴν χαρά σου,
ἓνας ψαλμός μιὰ προσευχή
ἓνα τραγούδι στὴν βροχή
ἓνας χορός ἓνα καρφί
μήπως ὁ ἦχος σου, τὰ μάτια
τό ἂρωμα σου;
Μῆπως αὐτό εἶναι ἡ ζωή
μῆπως αὐτό ἡ εὐτυχία;
ὁ ἀνήφορος ποὺ περπατῶ
τὸ ὂνειρο ποὺ ἀναζητῶ
ποὺ τόσα χρόνια ψάχνω νὰ βρῶ
τό ὂμορφο τὸ δειλινό
ἡ δύναμη στὸ πρωινό
μία λέξη, μιὰ εὐχή
μιὰ μελωδία;
Ευτυχία
(Γεώργιος Δροσίνης)
Την ευτυχία πάντα προσμένω
Όλος λαχτάρα και καρδιοχτύπι
Σα να'ναι κάτι καλό χαμένο.
Που το'χα πρώτα και τώρα λείπει.
Σ'αυτόν τον κόσμον δε θέλω χάρη
Και λεημοσύνη δε θα ζητήσω:
Την Ευτυχία που μου'χουν πάρει,
Την Ευτυχία γυρεύω πίσω.
Η Ευτυχία
(Κωστής Παλαμάς)
Καθόμαστε σαν πάντα οι δύο
βράδυ στο σπίτι· αντικρινά της
εγώ γειρμένος στο βιβλίο,
σκυμμένη εκείνη στη δουλειά της.
Και το βιβλίο ήτανε στίχοι,
ψυχή από λάμψη και αρμονία·
έτσι εκεί τ’ άνοιξα στην τύχη,
και να τι διάβασα:
«Ευτυχία!
Λουλούδι, σε ποια χώρ’ ανθίζεις,
σε ποιο γιαλό, μαργαριτάρι;
Αστέρι, ποιες μεριές φωτίζεις,
και ποιες καρδιές, ουράνια χάρη;
Πού, Χερουβείμ, φτερά διπλώνεις;
Νεράιδα, πού δροσολογιέσαι;
Είσαι διαμάντι και δε λιώνεις
ή καταχνιά είσαι και σκορπιέσαι;
Άδης, παράδεισος σε κρύβει;
στον κόσμον ή στην ερημία,
μες σε παλάτι ή σε καλύβι,
πες μου, πού βρίσκεσ’, Ευτυχία;»
Δίχως τα μάτια απ’ τη δουλειά της
να τα σηκώσει, εδώ! αποκρίθη·
τρεμουλιαστή με τη λαλιά της
μια μουσική στο σπίτι εχύθη.
Κι ένα καρδιόχτυπο με πιάνει,
κι αμίλητη λαχτάρα αιφνίδια,
γιατί πως άκουσα μου εφάνη
την Ευτυχία, την ίδια.
Την Ευτυχία την έκλεισε
(Ιωάννης Πολέμης)
Την Ευτυχία την έκλεισε
σ' άπαρτο κάστρο η Μοίρα
κ έσφάλησε κ' εκλείδωσε
τη σιδερένια θύρα
Και το κλειδί το πέταξε,
και το κλειδί έχει πέσει
στα πιο βαθειά της θάλασσας,
στου ωκεανού τη μέση
Βουτούν ζητιάνοι κι άρχοντες
και μόλις το ξανοίγουν
τους σπρώχνει πέρα η θάλασσα,
τα κύματα τους πνίγουν.
Κάποιος μια μέρα επρόφθασε
και τ' άρπαξε κι ανέβη
και για το κάστρο το άπαρτο
γοργά καβαλικεύει.
Μα όταν στο κάστρο εστάθηκε
και ξεπεζεύει απ’ τ' άτι
βρήκε τη θύρα ορθάνοικτη,
την Ευτυχία φευγάτη.
Ευτυχείς καιροί
(Ζαν Μορεάς)
Πού είσθε, ευτυχείς καιροί! Εις άρρητον μαγείαν
μ' εβύθιζον του χείλους της οι λόγ' οι ποθητοί ΄
εις τα πυκνά φυλλώματα και εις την ερημίαν
τον βίον μας εκρύπτομεν ευδαίμονες θνητοί ΄
Το βρύον στρώνον τους πρανείς λοφίσκους η μυρσίνη
στολίζουσα της ατραπούς,ανθώδης, τας πλευράς,
μακράν η κελαρύζουσα των καλαμώνων κρήνη,
ελπίδος την καρδίαν μου επλήρουν τρυφεράς.
Και όταν εις τα χείλη μου εγγίζουσα τα χείλη
την κόμην μου εθώπευε δι' απαλών χειρών,
ενώ εν μέσω των δασών φαιδρά και ερωτύλη
εις άσματα ετέρπετο δυάς περιστερών,
ω! πως επέρα ο καιρός, ποία γλυκεία φρίκη
διέτρεχε τα μέλη μου΄ το φύλλωμα κινών
ηκούετο ο ζέφυρος, επήρχετο η λύπη
και έκφρων έτι εις πηγήν ετρύφων ηδονών.
Μικρή ευτυχία
(Μάρκος Μέσκος)
Είναι μια μικρή ευτυχία που ζω∙
στα χέρια μου κρατάω το άσπρο ρίγος της ζωής
στα χέρια μου κρατάω το μαύρο ρίγος του θανάτου,
τα χρόνια μου περνούν κι ανθίζουνε όπως τριαντάφυλλα την άνοιξη
μαδιούνται το χινόπωρο,
αγαπάω τον κόσμο, πονάω για τον κόσμο,
σκέφτομαι και λέω ζωή είναι αγάπη,
σκέφτομαι και λέω θάνατος είναι αγάπη,
δακρύζω από χαρά όταν πυρπολεί τα δέντρα
το ερωτιάρικο αηδόνι,
δακρύζω από τη λύπη που σταμάτησε
στη ράχη του χελιδονιού,
χαίρομαι την αυγή, θλίβομαι τη δύση...
Είναι μια μικρή ευτυχία που ζω∙
και που πεθαίνω.
Ευτυχία
(Τόλης Νικηφόρου)
Σε γνώρισα
σε χρόνο παρελθόντα ή μέλλοντα,
με κάτι από τους γαλαξίες στο βλέμμα σου,
στην κίνησή σου κάτι από γατάκι ή τίγρη,
στο φόρεμά σου κάτι από το φως.
σε κάποιαν άλλη εποχή πρέπει να ζήσαμε μαζί,
σε κάποια χώρα μακρινή σε ξέρω.
ξέρω όταν χαμογελάς κάθε ρυτίδα σου
κι όταν σωπαίνεις
ξέρω το σκοτεινό βελούδο των ματιών σου.
σε νιώθω τώρα μέσα μου να αναδύεσαι,
γεύομαι και μυρίζω κάθε σου τόπο μυστικό.
είσαι ο αρχικός μου κωδικός,
ψυχή αιώνια παρούσα και απρόσιτη
Κανόνες ευτυχίας
(Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου)
Η ευτυχία γράφεται με ήττα
Πολλές φορές θα πέσεις
στα πεδία των μαχών σου
ανυπεράσπιστος και κάποτε δοσίλογος
με άναρθρες στιγμές
Κι άλλες φορές θα κλείσεις στο κελί τους
δυο τρεις μικρές επαναστάσεις
και τις σημαίες θα διπλώσεις
μην τις ερωτευτεί ο άνεμος
Η ευτυχία γράφεται ανορθόγραφα
Χωρίς κανόνες δίχως τονισμούς
Σαν λέξη μονοσύλλαβη
Σαν δίφθογγος χωρίς διαλυτικά
Ευτυχίες
(Μαρία Πολίτου)
Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής
υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας.
Γιώργος Σεφέρης
Της ευτυχίας τον ορισμό ζητάς απελπισμένα.
Αταίριαστος ο ενικός για τούτη εδώ την έννοια.
Τη ζέση της παράκλησης δε θα παραγνωρίσω
Ευτυχισμένες πινελιές την κόλλα θα γεμίσω.
Άκου προσεκτικά τις παραινέσεις
και τις αισθήσεις σου όλες
σήμανε να ξυπνήσουν.
Βύθισε
τα γυμνά πέλματα στην άμμο.
Νιώσε
το χάδι του υδάτινου και ασταθούς κορμιού της.
Μύρισε
την αρμύρα της αεικίνητης θάλασσας
και των κυμάτων το τραγούδι άκου.
Της ξάστερης νυχτιάς τα μάγια
ντύσου
και
μέθυσε
διψασμένος
από του φεγγαριού την ασημένια κούπα.
Παίξε
με μια πυγολαμπίδα.
Μοναδική ίσως σου δίνεται ευκαιρία.
Δέξου
μέσα σου το φως
και
πες μ’ ευλάβεια
ευχαριστώ
για το ωραίο παιχνίδι.
Λοιπόν, τι περιμένεις άλλο να σου πω;
Τα λόγια περισσεύουν...
Με τόσα θαύματα που έζησες απόψε
ήδη θα το κατάλαβες ευτυχίες τι σημαίνουν.
Αργίες 2026
Θεοφάνια: Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2025
Καθαρά Δευτέρα: Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου: Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026
Μεγάλη Παρασκευή: 10 Απριλίου 2026
Κυριακή του Πάσχα: 12 Απριλίου 2026
Δευτέρα του Πάσχα: 13 Απριλίου 2026
Εργατική Πρωτομαγιά: Παρασκευή 1 Μαΐου 2026
Αγίου Πνεύματος: Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026
Κοίμηση της Θεοτόκου: Σάββατο 15 Αυγούστου 2026
Επέτειος του «Όχι»: Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026
Επέτειος της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου: Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026
Χριστούγεννα: Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2026
Δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων: Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2026
