Παλιά, στις γειτονιές και στα χωριά, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι με ξεχωριστά επαγγέλματα.
Ο καθένας βοηθούσε με τον δικό του τρόπο: ο φούρναρης έψηνε ψωμί, ο γαλατάς έφερνε γάλα και ο τσαγκάρης έφτιαχνε παπούτσια.
Ας γνωρίσουμε αυτά τα παλιά επαγγέλματα μέσα από όμορφα ποιηματάκια γεμάτα εικόνες και αναμνήσεις από τα παλιά χρόνια.
Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ
Με το καρότσι του περνά,
γέλια, φωνές στη γειτονιά.
Φωνάζει: «Παγωτό γλυκό!»
και τρέχουν όλοι στο λεπτό.
Βανίλια, φράουλα, σοκολάτα,
χαρά σκορπά σε κάθε στράτα.
«Παγωτατζή, παγωτατζή,
δροσιά σκορπίζεις στο στρατί.»
Ο ΓΑΝΩΜΑΤΗΣ
Με το σφυρί και τη φωτιά,
και τα δικά του υλικά,
γυαλίζει σκεύη μας παλιά,
κατσαρολάκια και ταψιά.
Του δίνουν όλα τα μπακίρια
να γίνουνε σαν τα ζαφείρια:
«Γανωματή, γανωματή,
έλα σε τούτη την αυλή».
Ο ΝΕΡΟΥΛΑΣ
Με βαρέλια και κουβάδες
κουβαλά στους μαχαλάδες
το νερό για κάθε σπίτι
γιατί δεν υπάρχει βρύση.
Οι νοικοκυρές να βάλουν
την μπουγάδα, το τσουκάλι,
για να πλύνουν, να ταΐσουν
τη φαμίλια τους να ζήσουν.
Ο ΛΟΥΣΤΡΟΣ
Στη γωνιά με κασελάκι,
πιάνει κάθε παπουτσάκι,
με τη βούρτσα το γυαλίζει,
με το χρώμα το μαυρίζει.
Σταματάνε οι διαβάτες
με τις όμορφες γραβάτες:
«Άστραψε, καλέ, λουστράκο,
τα σκαρπίνια μου, ανθρωπάκο».
Ο ΓΑΛΑΤΑΣ
Με το μικρό του γαϊδουράκι,
φέρνει στα σπίτια γαλατάκι.
Κατσαρολάκια, μπουκαλάκια
γεμίζει για όλα τα παιδάκια.
Χτυπάει πόρτες σιγανά,
έξω να βγει η νοικοκυρά:
«Καλέ μου, κύριε, γαλατά
δώσε το γάλα στα παιδιά».
Ο ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ
Με βελόνα και κλωστή,
τα παπούτσια διορθώνει.
Ρετσινόκολλα τους βάζει
και ωραία τα μπαλώνει.
Σόλες, δέρματα, κορδόνια,
για να αντέχουνε στα χρόνια.
«Πάρε, κύριε τσαγκάρη,
τούτο τα παλιό ζευγάρι».
Ο ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ
Με το σφυρί και με καρφιά,
τ’ άλογα όλα τα κοιτά,
τους βάζει πέταλα γερά
να περπατούν παντού καλά.
Στο χωριό τον αγαπούνε
κι όλοι πάντα τον καλούνε:
«Πεταλωτή, πεταλωτή,
έλα στον στάβλο στη στιγμή».
Ο ΚΑΛΑΘΑΣ
Με καλάμια και τριχιές,
έπλεκε καλάθια ωραία
για να βάζουνε τα φρούτα,
τους καρπούς κι όλα τα ρούχα.
Στη σκιά καθόταν πέρα,
δούλευε όλη τη τη μέρα.
«Φτιάξε, κύριε, καλαθά
το καλάθι του μπαμπά.»
Ο ΜΥΛΩΝΑΣ
Στον μύλο το σιτάρι αλέθει
πολλά σακιά μ’ αλεύρι έχει,
να φτιάξουμε γλυκό ψωμί,
κουλούρια, πίτα στη στιγμή.
Ο άνεμος τον βοηθάει
κι ο μύλος έτσι τραγουδάει.
«Πάρε το στάρι, Μυλωνά,
κάν' το αλεύρι για ψωμιά».
Ο ΛΑΤΕΡΝΑΤΖΗΣ
Με τη λατέρνα του σκορπά
νότες γλυκιές στη γειτονιά.
Μικροί, μεγάλοι τον κοιτούν,
και σταματούν και τον ακούν.
Με άσματα από παλιά,
γεμίζει η πόλη μας χαρά.
«Παίξε, γλυκέ, λατερνατζή,
γλυκιά, ωραία μουσική.»
Ο ΚΑΣΤΑΝΑΣ
Στη γωνιά του δρόμου ανάβει,
στη φουφού του, τη φωτιά.
Στο χωνάκι τώρα βάζει
πέντε κάστανα ζεστά.
Παίρνουν, τρώνε οι διαβάτες
κι όλοι οι περαστικοί:
«Καστανά, καλέ μου, δώσ' μου
καστανάκια στο χαρτί.»
Σε λίγο θα είναι έτοιμα όμορφα ποιηματάκια και για άλλα παλιά επαγγέλματα.
ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ
ΜΑΝΑΒΗΣ
ΛΑΝΤΖΕΡΗΣ
ΒΑΡΕΛΑΣ
ΜΥΛΩΝΑΣ
ΦΑΝΑΡΤΖΗΣ
ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ
ΚΟΥΡΕΑΣ
ΜΑΡΑΓΚΟΣ
ΣΙΔΕΡΑΣ
ΣΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΣ
ΨΑΡΑΣ
Δες ακόμη τις παρακάτω αναρτήσεις.

.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
