Ελάτε, παιδιά να χαρούμε το ξεκίνημα του σχολείου, να τραγουδήσουμε και να πούμε όμορφα ποιηματάκια.
Το πρώτο Κουδούνι
(Στέφος Σαντίνης)
Έχω καιρό να το ακούσω
κι ίσως μου έλειψε θαρρώ.
Μα τώρα θα το απολαύσω
στ' αγαπημένο μου σχολειό.
Και ντριν και ντρουν θα κουδουνίζει
για κάθε διάλειμμα γλυκό.
Κι όλοι με φόρα θα ορμάμε
στου προαυλίου τον χορό.
Με γέλια τόσα και παιχνίδια
θα τρέχουμε εδώ κι εκεί.
Μα όταν αυτό ξαναχτυπήσει
θα μπούμε όλοι στη γραμμή.
Καλοκαιράκι, γεια σου, τώρα
με περιμένουν τα παιδιά.
Πρώτο κουδούνι θα χτυπήσει
να ξεκινήσει η χρονιά.
Πρώτη μέρα στο σχολείο
(Ειρήνη Μαστοροπούλου)
Πρώτη μέρα στο σχολείο
η μικρούλα η Βαγγελιώ!
Πρώτη μέρα στο σχολείο
με τετράδιο και βιβλίο.
Ένα κι ένα κάνουν δυό
Βαγγελίτσα, Βαγγελιώ!
Με κορδέλα και ποδιά
πρώτη απ’ όλα τα παιδιά,
έμαθε την άλφα-βήτα,
κι η μικρή η Μαργαρίτα.
Μοναχά να πει το «ρο»,
δε μπορεί η Μαργαρώ!
Ο Παρασκευάς σωστά,
το μολύβι του βαστά,
κι ένα-ένα τώρα γράφει
γραμματάκια που έχει μάθει.
Γιώτα, κάπα, λάμδα, μι,
όλα πάνω στη γραμμή.
Πρωτοπέταχτα πουλιά
στου σχολείου την αγκαλιά,
θα σας μάθει κι άλλα, κι άλλα
η καλή σας η δασκάλα!
Σαν τα χελιδόνια
(Μ. Δενορινού)
Σαν τα μικρά χελιδονάκια
έχουμε βρει θερμή φωλιά
και λέμε τόσα τραγουδάκια
μεσ’ του σχολειού την αγκαλιά.
Σαν τα καλά τα λουλουδάκια
χύνουμε τόση ευωδιά
γιατί έχουμε όλα τα παιδάκια
χαρά κι αγάπη στην καρδιά.
Το σχολείο μού 'χει λείψει
(Μαρία Παρφαίου)
Το σχολείο μού 'χει λείψει,
οι δασκάλοι οι καλοί,
τα παιχνίδια με τους φίλους
το κουδούνι, η αυλή.
Τώρα όμως, πάλι πίσω
στο σχολείο μου γυρνώ
τη χαρά να συναντήσω
κι έναν κόσμο μαγικό.
Πρώτη μέρα στο σχολείο
(Τέλος Άγρας)
«Τόση βιάση και σπουδή;
Για πού πας, καλό παιδί;
Κίνησες νωρίς-νωρίς
και τρεχάτος προχωρείς;
Στάσου δα να διασκεδάσεις
με τις ομορφιές της Πλάσης!
Κόψε απ’ τα περβόλια πάλι
του χινόπωρου τα κάλλη!»
«Να σταθώ; Δεν ευκαιρώ,
γιατί πάω στο φτερό.
Και πού πάω, να στο πω;
Στο σχολειό μου π’ αγαπώ!
Άνοιξε για πρώτη μέρα.
Βλέπεις τα παιδιά εκεί πέρα;
Έχουν μόνα τους ταιριάξει
χωριστά κάθε μια τάξη».
«Είσαι, βλέπω, μαθητής.
Μα στον ώμο τι κρατείς,
που με τη ματιά την πρώτη
σ’ έκαμα για στρατιώτη;»
«Είναι τ’ άρματα μου αυτά,
τ’ ακριβά, τ’ αγαπητά:
Το κοντύλι μου κι η πλάκα,
το βιβλίο μου στη σάκα.
Κι έλα πια να σε χαρώ,
με ρωτάς κι αργοπορώ...
Είναι η ώρα περασμένη,
άκου, ο κώδωνας σημαίνει».
Το σχολειό ανοίγει πάλι
(Μαρίτσα Βάναλη)
Στην αποθήκη τα μπρατσάκια
σωσίβιο, μάσκα, κουβαδάκια.
Βιβλία, τσάντα και μολύβια
είναι τα νέα μου παιχνίδια.
Χαιρέτησα την παραλία,
της θάλασσας τα μεγαλεία.
Και στου σχολειού το πανηγύρι
με οδηγεί το ξυπνητήρι.
Μα μη νομίζετε πως κλαίω,
ούτε λυπάμαι, σας το λέω.
Έχω κρυφή χαρά μεγάλη
που το σχολειό ανοίγει πάλι.
Ξεκίνημα
(Χάρης Σακελλαρίου)
Κάθε πρωί, σαν ξεκινήσω
για το σχολειό καμαρωτό
όλα τριγύρω μου γελούνε
καθώς στο δρόμο περπατώ.
Μες απ’ τον κήπο κελαηδώντας
με χαιρετά κάποιο πουλί
και περ’ απ’ την ραχούλα ο ήλιος
μου στέλνει ολόθερμο φιλί.
Κι ως η μανούλα απ’ το κατώφλι
με καμαρώνει όλο χαρά.
λαλούν τ’ αηδόνια στην καρδιά μου
κι έχω στα πόδια μου φτερά.
Ανοίγει το σχολείο
(Χ. Σακελλαρίου)
Να μας και πάλι μαζεμένοι
σαν τα χαρούμενα πουλιά
μες το σχολειό μας που προσμένει
σαν στοργική, ζεστή φωλιά.
Καινούργιος χρόνος τώρ’ αρχίζει
λάμπει όλ’ η τάξη και γελά
βιβλία καινούργια μας χαρίζει
ξανά η δασκάλα μας πολλά.
Θέ μου και φέτος φώτιζέ μας
στα γράμματα στην προκοπή,
χαρά κι υγεία χάριζέ μας
κι οδήγα μας στην αρετή.
Δες ακόμη:
.jpg)


