Τα γεγονότα της Μεγάλης Πέμπτης συνδέονται άμεσα με τα γεγονότα της Μεγάλης Παρασκευής.
Τις δύο αυτές ημέρες κορυφώνεται το θείο δράμα.
Μετά τη σύλληψή του στη Γεθσημανή, ο Ιησούς οδηγήθηκε πρώτα στον Άννα, που ήταν πρώην αρχιερέας. Έπειτα τον πήγαν στον Καϊάφα, όπου ανακρίθηκε από τους ιερείς και τους γραμματείς και κρίθηκε ένοχος.
Όσο ήταν φυλακισμένος οι στρατιώτες του έβαλαν ένα στεφάνι από αγκάθια και τον κορόιδευαν και τον χτυπούσαν.
Στη συνέχεια τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο, τον Ρωμαίο διοικητή για να τον δικάσει.
Την εποχή εκείνη, κατά τις μέρες των εορτών, υπήρχε ένα έθιμο· ο Ρωμαίος διοικητής απελευθέρωνε έναν κρατούμενο που διάλεγε ο λαός.
Ο Πιλάτος παρουσίασε στο πλήθος δύο επιλογές· τον Ιησού Χριστό και τον Βαραββά, που ήταν φυλακισμένος για εγκλήματα.
Ο Πιλάτος θεωρούσε ότι ο Ιησούς δεν ήταν ένοχος.
Όμως το πλήθος ζήτησε να απελευθερωθεί ο Βαραββάς και να σταυρωθεί ο Ιησούς φωνάζοντας δυνατά:
«Άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν», δηλαδή
«σταυρώστε τον, σταυρώστε τον».
Ο Πιλάτος τελικά υπέκυψε στην πίεση του πλήθους και άφησε ελεύθερο τον Βαραβά.
Επειδή όμως κατάλαβε ότι ο Χριστός ήταν αθώος είπε: «Εγώ νίπτω τας χείρας μου», δηλαδή
«εγώ ξεπλένω τα χέρια μου από το αίμα αυτού του αθώου ανθρώπου».
Όταν ο Χριστός ξεψύχησε, ο ουρανός σκοτείνιασε και η γη τραντάχτηκε.
Έτσι, ο Χριστός καταδικάστηκε σε θάνατο.
Τού έδωσαν να κουβαλήσει ο ίδιος τον βαρύ Σταυρό του.
Οι στρατιώτες τον σταύρωσαν και έβαλαν κλήρο ποιος θα πάρει τα ρούχα και τα πράγματά του.
Κάτω από τον σταυρό καθόταν κι η Παναγία που έβλεπε με πολύ μεγάλο πόνο, το παιδί της να πεθαίνει.
Τότε οι άνθρωποι κατάλαβαν το μεγάλο λάθος που έκαναν.
Κάνε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο και δες όλη την ιστορία του Χριστού μέσα από όμορφους πίνακες ζωγραφικής.
