Ελάτε, παιδιά, να παίξουμε.
Όμως, δε θα παίξουμε για να βρούμε ποιος είναι ο καλύτερος ή ποιος θα κερδίσει· θα παίξουμε όλοι μαζί, παρέα.
Μέσα από αυτά τα παιχνίδια θα χρειαστεί να συνεργαστούμε, να ακούσουμε ο ένας τον άλλον, να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας και, φυσικά, να διασκεδάσουμε.
Το μαγικό κουβάρι
Μέσα από αυτά τα παιχνίδια θα χρειαστεί να συνεργαστούμε, να ακούσουμε ο ένας τον άλλον, να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας και, φυσικά, να διασκεδάσουμε.
Δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι.
Η ομάδα κερδίζει όταν όλοι συμμετέχουν και περνούν όμορφα!
Το μαγικό κουβάρι
Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο.
Ο δάσκαλος κρατάει ένα κουβάρι νήμα.
Λέει κάτι όμορφο για έναν μαθητή και του πετάει το κουβάρι κρατώντας την άκρη.
Ο επόμενος κάνει το ίδιο για κάποιον άλλον, κρατώντας το νήμα.
Στο τέλος, δημιουργείται ένα μεγάλο, φωτεινό «δίχτυ» που δείχνει πόσο συνδεδεμένη είναι η ομάδα.
Ο δάσκαλος κρατάει ένα κουβάρι νήμα.
Λέει κάτι όμορφο για έναν μαθητή και του πετάει το κουβάρι κρατώντας την άκρη.
Ο επόμενος κάνει το ίδιο για κάποιον άλλον, κρατώντας το νήμα.
Στο τέλος, δημιουργείται ένα μεγάλο, φωτεινό «δίχτυ» που δείχνει πόσο συνδεδεμένη είναι η ομάδα.
Ο δάσκαλος ξεκινάει μια φανταστική ιστορία με μία μόνο πρόταση π.χ. «Μια μέρα, ένα κόκκινος ελέφαντας ανέβηκε σε ένα συννεφάκι...».
Κάθε παιδί με τη σειρά προσθέτει μία δική του πρόταση.
Όλοι μαζί φτιάχνουν μια αστεία και μοναδική ιστορία, στην οποία έχουν βάλει όλοι το λιθαράκι τους.
Κάθε παιδί με τη σειρά προσθέτει μία δική του πρόταση.
Όλοι μαζί φτιάχνουν μια αστεία και μοναδική ιστορία, στην οποία έχουν βάλει όλοι το λιθαράκι τους.
Τα παιδιά χωρίζονται σε ζευγάρια και στέκονται όρθια, το ένα απέναντι στο άλλο.
Το ένα παιδί κάνει αργές κινήσεις π.χ. χτενίζεται, τεντώνεται.
Το άλλο παιδί πρέπει να γίνει ο «καθρέφτης» του και να αντιγράψει τις κινήσεις ακριβώς την ίδια στιγμή.
Μετά από λίγο, αλλάζουν ρόλους.
Το αντικείμενο που αλλάζει χρήση
Το ένα παιδί κάνει αργές κινήσεις π.χ. χτενίζεται, τεντώνεται.
Το άλλο παιδί πρέπει να γίνει ο «καθρέφτης» του και να αντιγράψει τις κινήσεις ακριβώς την ίδια στιγμή.
Μετά από λίγο, αλλάζουν ρόλους.
Καθόμαστε σε κύκλο και παίρνουμε ένα απλό αντικείμενο, όπως έναν χάρακα ή ένα άδειο μπουκάλι.
Κάθε παιδί πρέπει να δείξει με παντομίμα μια νέα χρήση για αυτό π.χ. ο χάρακας γίνεται φλάουτο, μικρόφωνο ή τηλεσκόπιο.
Οι υπόλοιποι μαντεύουν τι είναι, χωρίς όμως να υπάρχει βαθμολογία.
Το κύμα του γέλιου
Κάθε παιδί πρέπει να δείξει με παντομίμα μια νέα χρήση για αυτό π.χ. ο χάρακας γίνεται φλάουτο, μικρόφωνο ή τηλεσκόπιο.
Οι υπόλοιποι μαντεύουν τι είναι, χωρίς όμως να υπάρχει βαθμολογία.
Ένα παιδί ξεκινάει κάνοντας έναν αστείο ήχο ή μια γκριμάτσα.
Ο διπλανός του πρέπει να την αντιγράψει και να την «πασάρει» στον επόμενο, σαν κύμα.
Μέχρι το κύμα να γυρίσει στον πρώτο, ολόκληρη η τάξη συνήθως ξεσπάει σε γέλια.
Η ανθρώπινη μηχανή
Ο διπλανός του πρέπει να την αντιγράψει και να την «πασάρει» στον επόμενο, σαν κύμα.
Μέχρι το κύμα να γυρίσει στον πρώτο, ολόκληρη η τάξη συνήθως ξεσπάει σε γέλια.
Ένας μαθητής βγαίνει μπροστά και ξεκινά να κάνει μια επαναλαμβανόμενη κίνηση με έναν ήχο π.χ. ανεβοκατεβάζει το χέρι του κάνοντας «κλακ».
Ένας-ένας, οι υπόλοιποι μαθητές έρχονται και «κουμπώνουν» πάνω του με μια άλλη κίνηση και ήχο.
Στο τέλος, όλη η τάξη λειτουργεί μαζί σαν μια τεράστια, ζωντανή και θορυβώδης μηχανή.
Ο τυφλός οδηγός
Ένας-ένας, οι υπόλοιποι μαθητές έρχονται και «κουμπώνουν» πάνω του με μια άλλη κίνηση και ήχο.
Στο τέλος, όλη η τάξη λειτουργεί μαζί σαν μια τεράστια, ζωντανή και θορυβώδης μηχανή.
Φτιάχνουμε ζευγάρια.
Το ένα παιδί κλείνει τα μάτια του.
Το άλλο παιδί το καθοδηγεί μέσα στην τάξη, χρησιμοποιώντας μόνο τη φωνή του π.χ. «κάνε δύο βήματα μπροστά, τώρα στρίψε δεξιά» μέχρι να το οδηγήσει εκεί που θέλει.
Ομαδική ζωγραφική χωρίς λόγια
Το άλλο παιδί το καθοδηγεί μέσα στην τάξη, χρησιμοποιώντας μόνο τη φωνή του π.χ. «κάνε δύο βήματα μπροστά, τώρα στρίψε δεξιά» μέχρι να το οδηγήσει εκεί που θέλει.
Χωρίζονται τα παιδιά σε μικρές ομάδες των 4 ατόμων.
Κάθε ομάδα έχει ένα μεγάλο χαρτί και μαρκαδόρους.
Δεν ορίζεται κάποιο συγκεκριμένο θέμα.
Κάθε ομάδα έχει ένα μεγάλο χαρτί και μαρκαδόρους.
Δεν ορίζεται κάποιο συγκεκριμένο θέμα.
Κάθε παιδί ξεκινά τη ζωγραφική του από διαφορετική γωνία του χαρτιού.
Απαγορεύεται να μιλάνε και να συννενοούνται.
Πρέπει να καταλάβουν τι θέλει να φτιάξει ο διπλανός τους και να βοηθήσουν.
Ο κοινό ρυθμός
Πρέπει να καταλάβουν τι θέλει να φτιάξει ο διπλανός τους και να βοηθήσουν.
Τα παιδιά κάθονται με κλειστά μάτια και επικρατεί απόλυτη ησυχία.
Ένα παιδί ξεκινάει να κάνει έναν απαλό ρυθμό π.χ. τρίβει τα χέρια του.
Σιγά-σιγά, όποιος νιώθει έτοιμος, μπαίνει στον ρυθμό κάνοντας κάτι άλλο π.χ. χτυπάει ελαφρά το πόδι ή κάνει ήχο βροχής, πάντα στο ίδιο τέμπο.
Στο τέλος, η τάξη δημιουργεί ένα όμορφο «μουσικό χαλί».
Το παζλ των κατάλληλων λέξεων
Ένα παιδί ξεκινάει να κάνει έναν απαλό ρυθμό π.χ. τρίβει τα χέρια του.
Σιγά-σιγά, όποιος νιώθει έτοιμος, μπαίνει στον ρυθμό κάνοντας κάτι άλλο π.χ. χτυπάει ελαφρά το πόδι ή κάνει ήχο βροχής, πάντα στο ίδιο τέμπο.
Στο τέλος, η τάξη δημιουργεί ένα όμορφο «μουσικό χαλί».
Γράφουμε σε χαρτάκια διάφορες λέξεις.
Κάθε παιδί τραβάει από ένα χαρτάκι.
Οι μαθητές πρέπει να περπατήσουν στην τάξη και να βρουν άλλους συμμαθητές, ώστε αν ενώσουν τις λέξεις τους να βγαίνει μια σωστή και λογική πρόταση.
Στόχος είναι να ενωθούν όλοι και να μην μείνει κανένας μόνος του.
Κάθε παιδί τραβάει από ένα χαρτάκι.
Οι μαθητές πρέπει να περπατήσουν στην τάξη και να βρουν άλλους συμμαθητές, ώστε αν ενώσουν τις λέξεις τους να βγαίνει μια σωστή και λογική πρόταση.
Στόχος είναι να ενωθούν όλοι και να μην μείνει κανένας μόνος του.
Τα αγάλματα
Ο δάσκαλος λέει ένα θέμα π.χ. ζώα, διακοπές, δάσος και τα παιδιά δημιουργούν ομαδικά ένα άγαλμα με τα σώματά τους.
Όλα τα παιδιά κλείνουν τα μάτια.
Ένα παιδί κάνει έναν ήχο με αντικείμενα της τάξης ή με το σώμα του και οι υπόλοιποι προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι.
Ο δάσκαλος αφηγείται μια ιστορία π.χ. «είμαστε σε ένα καράβι που κουνιέται…», και όλη η τάξη κινείται συντονισμένα σύμφωνα με την αφήγηση.
Δες ακόμη:



