Χρωματιστή Τάξη: Φρίντα Κάλο, η ζωγράφος που έκανε τον πόνο, τέχνη

Η Φρίντα Κάλο (1907–1954) ήταν Μεξικανή ζωγράφος που έμαθε να μετατρέπει τις δυσκολίες της ζωής της σε πανέμορφα και ιδιαίτερα έργα τέχνης.

Το 1925, όταν ήταν μόλις 18 ετών, ενώ επέστρεφε από το σχολείο, το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με ένα τραμ.

Οι τραυματισμοί της ήταν πολύ σοβαροί και οι γιατροί πίστευαν ότι δεν θα τα κατάφερνε. Χρειάστηκε να μείνει στο κρεβάτι για πολλούς μήνες.
Αντί να τα παρατήσει, ζήτησε από τον πατέρα της να της φέρει πινέλα και από τη μητέρα της να τοποθετήσει έναν καθρέφτη πάνω από το κρεβάτι της, ώστε να μπορεί να βλέπει τον εαυτό της.
Έτσι, άρχισε να ζωγραφίζει αυτοπροσωπογραφίες.

Η Φρίντα ζωγραφίζει στο κρεβάτι.

Μέσα από την τέχνη της, εξέφρασε τον σωματικό πόνο, ζωγραφίζοντας το σώμα της πληγωμένο, αλλά πάντα με ένα βλέμμα γεμάτο δύναμη.

Χωρίς ελπίδα

Θέλοντας δώσει ελπίδα στον εαυτό της και να δείξει την αντοχή της χρησιμοποιούσε έντονα χρώματα, λουλούδια και ζώα από το Μεξικό.

Το πληγωμένο ελάφι

Η Φρίντα Κάλο μας δίδαξε ότι η τέχνη είναι ένα φάρμακο για την ψυχή.

Δεν προσπάθησε να κρύψει τη λύπη της· αντίθετα, την έκανε μέρος του όμορφου κόσμου της.

Η ίδια έλεγε: "Γιατί να χρειάζομαι πόδια, αφού έχω φτερά για να πετάξω;".

Αυτοπροσωπογραφία - Ο χρόνος περνά

Έγινε σύμβολο θάρρους και δύναμης, δείχνοντας σε όλο τον κόσμο ότι η φαντασία του ανθρώπου δεν έχει όρια.

Η ζωή της μας διδάσκει ότι ακόμα και όταν περνάμε κάτι δύσκολο, μπορούμε να φτιάξουμε κάτι μοναδικό.

Αυτοπροσωπογραφία με το πορτραίτο του γιατρού Φαρίλ

Εκτός από τον εαυτό της, η Φρίντα Κάλο ζωγράφιζε εξωτικά φρούτα, καρπούζια, πορτοκάλια και καρύδες.

Ο τελευταίος της πίνακας ήταν μια σειρά από κατακόκκινα καρπούζια με τη φράση «Ζήτω η Ζωή».

Ζήτω η ζωή

Στα έργα της συχνά πρόσθετε ζώα που αγαπούσε, όπως τα κατοικίδιά της, αλλά και παπαγάλους, σκυλιά, μαϊμούδες.

Ο Φούλανγκ Τσιάνκ κι εγώ

Συχνά σχεδίαζε μεγάλα πράσινα φύλλα, τροπικά δέντρα και ρίζες που έμοιαζαν να αγκαλιάζουν τη γη.

Ρίζες

Ζωγράφιζε σκηνές από τη ζωή της, όπως το σπίτι της ή το λεωφορείο που έπαιρνε καθημερινά.

Το λεωφορείο

Οι πίνακές της αποτύπωναν πολλές φορές, εικόνες από παράξενα όνειρα με σύννεφα, ήλιους, φεγγάρια, αλλά κι άλλες φανταστικές εικόνες.

Το όνειρο (Το κρεβάτι)

Πολλές φορές πρόσθετε στους πίνακες πράγματα που είχαν σημασία για εκείνη, όπως παραδοσιακά κοσμήματα, κορδέλες, μεξικάνικες κούκλες.

Αυτοπροσωπογραφία με κούκλα

Ακόμα και πάνω στον γύψο που φορούσε για την πλάτη της, ζωγράφιζε πεταλούδες και λουλούδια για να τον κάνει να φαίνεται πιο όμορφος!

Μανόλιες

Η Φρίντα είχε μια θυελώδη σχέση με τον Μεξικανό ζωγράφο Ντιέγκο Ριβέρα. Τον γνώρισε όταν εκείνος ήταν ήδη ένας παγκοσμίου φήμης ζωγράφος, γνωστός για τις τεράστιες τοιχογραφίες του.

Η Φρίντα ήταν τότε μια νεαρή κοπέλα που του έδειξε τα έργα της για να ακούσει τη γνώμη του. Εκείνος εντυπωσιάστηκε αμέσως από το ταλέντο της και την ενθάρρυνε να συνεχίσει να ζωγραφίζει και να φοράει τις παραδοσιακές μεξικάνικες στολές που έγιναν το σήμα κατατεθέν της.