Χρωματιστή Τάξη: Οι κολυμβήτριες του Σεζάν

Ο Πολ Σεζάν είναι ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους στην ιστορία της τέχνης.

Αφιέρωσε πολύ χρόνο σε μια σειρά έργων με θέμα τις κολυμβήτριες.

Δεν τον ενδιέφερε να ζωγραφίσει μια πραγματική σκηνή από την καθημερινότητα, αλλά να δημιουργήσει εικόνες που να συνδυάζουν τη φύση, το ανθρώπινο σώμα και τη γεωμετρία σε μια αρμονική σύνθεση.

Κολυμβήτριες (1874-1875)

Ο Πολ Σεζάν ζωγράφισε πάρα πολλά έργα με θέμα γυναίκες και άνδρες που κάνουν μπάνιο στη φύση, σε λίμνες ή ποτάμια.

Οι φιγούρες μοιάζουν ήρεμες και ενσωματώνονται στο φυσικό τοπίο.

Ο Σεζάν ενδιαφέρεται περισσότερο για την ισορροπία των χρωμάτων και των σχημάτων παρά για τις λεπτομέρειες των προσώπων.

Κάποιες φορές οι μορφές απεικονίζονται μόνες τους.

Κολυμβήτρια στην παραλία (1875)

Αργότερα, ο ζωγράφος δημιουργεί μεγαλύτερες ομάδες λουόμενων μορφών. Τα σώματα οργανώνονται προσεκτικά μέσα στη σύνθεση, ενώ τα δέντρα συχνά σχηματίζουν ένα φυσικό πλαίσιο γύρω τους. Οι ανθρώπινες μορφές και η φύση φαίνεται να αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο.

Κολυμβήτριες και κολυμβητές που ξεκουράζονται (1876-77)

Τα πρώτα έργα αυτής της σειράς δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1870. Το θέμα όμως αυτό τον απασχόλησε σχεδόν σε όλη του τη ζωή.

Ο Σεζάν χρησιμοποίησε απλά σχήματα και γεωμετρικές σχέσεις για να οργανώσει τον χώρο. Δεν προσπαθούσε να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση μιας φωτογραφίας.

Αντίθετα, ήθελε ο θεατής να παρατηρεί πώς συνδέονται μεταξύ τους τα χρώματα, οι γραμμές και οι όγκοι.

Με αυτόν τον τρόπο άνοιξε νέους δρόμους στη μοντέρνα τέχνη.

Τρεις κολυμβήτριες (1876-77)

Οι περισσότερες μορφές δεν κοιτούν προς τον θεατή. Άλλες έχουν γυρισμένη την πλάτη και άλλες στρέφουν αλλού το πρόσωπό τους.

Τα σώματα των μορφών δεν είναι απολύτως ρεαλιστικά.

Είναι απλοποιημένα και σε ορισμένα σημεία φαίνονται παράξενα ή παραμορφωμένα. Ο ίδιος ο Σεζάν είχε πει ότι ήταν ντροπαλός και δυσκολευόταν να χρησιμοποιεί ζωντανά μοντέλα.

Συχνά ζωγράφιζε από τη μνήμη του, θυμούμενος έργα που είχε δει σε μουσεία ή σχέδια που είχε κάνει όταν ήταν νέος.

Κολυμβητές και κολυμβήτριες (1890)

Ωστόσο, αυτές οι παραμορφώσεις δεν είναι λάθη.

Ο ζωγράφος ήθελε τα σώματα να μοιάζουν σταθερά και δυνατά, σχεδόν σαν βράχοι ή κορμοί δέντρων.

Έτσι, οι άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν από το τοπίο αλλά γίνονται μέρος του.

Πέντε κολυμβήτριες (1877-78)

Παρόλο που κάθε μορφή έχει τη δική της στάση, όλες μαζί μοιάζουν σαν ένα μεγάλο γλυπτό. Ο χώρος φαίνεται επίπεδος και όχι βαθύς, όπως συμβαίνει συνήθως στη ζωγραφική.

Ο ουρανός δεν απομακρύνεται προς τον ορίζοντα, αλλά έχει την ίδια δύναμη και ένταση με τα δέντρα, τη γη και τις ανθρώπινες μορφές.

Ομάδα κολυμβητών (1883-87)

Ο Σεζάν χρησιμοποιεί το μπλε χρώμα σε πολλά σημεία των έργων του.

Το βλέπουμε όχι μόνο στον ουρανό αλλά και πάνω στα σώματα των μορφών. Το μπλε συνδυάζεται με ζεστά χρώματα, όπως το πορτοκαλί, το κίτρινο και την ώχρα. Με αυτόν τον τρόπο οι μορφές μοιάζουν να γίνονται ένα με τη φύση που τις περιβάλλει.

Κολυμβήτριες (1900-1905)

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Σεζάν δημιούργησε τρεις μεγάλους πίνακες με γυναίκες κολυμβήτριες. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα έργα που ζωγράφισε ποτέ και θεωρούνται η κορύφωση της καλλιτεχνικής του πορείας.

Μέσα από αυτούς τους πίνακες ολοκλήρωσε την έρευνά του για το ανθρώπινο σώμα, τη φύση και τη σύνθεση ενός έργου τέχνης.

Οι μεγάλες κολυμβήτριες 1 (1894-1906)

Δεν γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα πότε ακριβώς ζωγράφισε τον καθένα από τους τρεις πίνακες. Οι ιστορικοί της τέχνης πιστεύουν ότι πιθανότατα δούλευε και στους τρεις σχεδόν ταυτόχρονα, από τα μέσα της δεκαετίας του 1890 μέχρι τον θάνατό του, το 1906.

Συχνά επέστρεφε στα έργα του, τα άλλαζε και τα συμπλήρωνε.

Οι μεγάλες κολυμβήτριες 2 (1894-1905)

Οι πίνακες αυτοί βασίζονται σε μια παλιά καλλιτεχνική παράδοση που ξεκινά από την Αναγέννηση.

Πολλοί ζωγράφοι απεικόνιζαν γυμνές μορφές μέσα στη φύση, συνήθως ως νύμφες ή θεές της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας.

Ο Σεζάν όμως έκανε κάτι διαφορετικό.

Οι γυναίκες στους πίνακές του δεν είναι μυθολογικά πρόσωπα και δεν αφηγούνται κάποια ιστορία. Βρίσκονται απλώς μέσα σε ένα φυσικό τοπίο, που θυμίζει την Προβηγκία, τη γαλλική περιοχή όπου ζούσε ο καλλιτέχνης.

Οι μεγάλες κολυμβήτριες 3 (1900-1906)

Οι «Μεγάλες Κολυμβήτριες» επηρέασαν βαθιά τη μοντέρνα τέχνη του 20ού αιώνα. Οι ιδέες του Σεζάν για τα απλά γεωμετρικά σχήματα, τη δομή των μορφών και την οργάνωση του χώρου ενέπνευσαν ζωγράφους όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο Ανρί Ματίς και ο Ζορζ Μπρακ.

Χάρη στον Σεζάν γεννήθηκαν νέοι τρόποι ζωγραφικής, όπως ο Κυβισμός, που άλλαξαν την πορεία της σύγχρονης τέχνης.

Σήμερα οι «Μεγάλες Κολυμβήτριες» θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα έργα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Μέσα από αυτές ο Σεζάν μάς δείχνει ότι ο άνθρωπος και η φύση μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά και ότι η ζωγραφική δεν χρειάζεται μόνο να αντιγράφει την πραγματικότητα, αλλά μπορεί να δημιουργεί έναν δικό της κόσμο.
Πολλοί ακόμη μοντέρνοι καλλιτέχνες κατάλαβαν ότι ένας πίνακας δεν χρειάζεται να αντιγράφει τη φύση με απόλυτη ακρίβεια. Μπορεί να την ερμηνεύει δημιουργικά, χρησιμοποιώντας χρώματα, σχήματα και συνθέσεις για να εκφράσει ιδέες και συναισθήματα.

Κολυμβήτριες (1888)