Θέλεις να μάθεις όμορφα, μικρά και εύκολα ποιήματα για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου;
Στην παρακάτω συλλογή θα διαβάσεις ποιήματα από παλιά αναγνωστικά ή συλλογές παιδικών ποιημάτων, από σχολικά φυλλάδια ή τετράδια.
Τα ακούμε στις σχολικές γιορτές και δυστυχώς με το πέρασμα των χρόνων έχει χαθεί το όνομα των δημιουργών τους.
25Η ΜΑΡΤΙΟΥ
Χρόνια πολλά αμέτρητα
ήτανε σκλαβωμένη
η όμορφη Ελλάδα μας
που είναι τιμημένη.
Μια μέρα σαν και σήμερα
τ’ αθάνατα παιδιά της
όλα μαζί ορκίστηκαν
για την ελευθεριά της.
Πολέμησαν και νίκησαν
σε θάλασσες και όρη
και λευτεριά ξανάδωσαν
στη σκλαβωμένη κόρη.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ
Είμαι μικρό Ελληνόπουλο
κι έχω χαρά μεγάλη
γιατί είναι η πατρίδα μου
όμορφη σαν καμιά άλλη.
Είναι η Ελλάδα η γλυκιά
που από χιλιάδες χρόνια
πολέμαγε και νίκαγε
χωρίς να έχει κανόνια.
Γι' αυτό είμαι περήφανο,
γι' αυτό και καμαρώνω,
πως είμαι Ελληνόπουλο
σε όλους φανερώνω.
Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ
Μια μικρή Ελληνίδα στέκει
με σημαία στην αγκαλιά,
και τιμάει τα γενναία
της πατρίδας τα παιδιά.
Με καμάρι τραγουδάει
για τη δόξα, την τιμή,
και φυλάει μες στην καρδιά της
της Ελλάδας τη φωνή.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΜΙΑ ΧΑΡΑ
Σήμερα έχω μια χαρά!
ήρθε κι εμένα η σειρά
να γίνω τσολιαδάκι.
Για της Πατρίδας τη γιορτή
Να η φουστανέλα η λευκή,
το κόκκινο φεσάκι!
Λεβέντικα θα περπατώ
με τι καμάρι θα κρατώ
τη γαλανή σημαία.
Και τα χεράκια θα χτυπώ
για σε που τόσο αγαπώ,
Πατρίδα μου ωραία!
Ο ΗΡΩΑΣ
Μη με βλέπετε μικρό
έχω φλόγα στην καρδιά
κι αγαπώ πολύ πολύ
την Πατρίδα τη γλυκιά.
Ήρωας στ΄ αληθινά
κάποια μέρα θα γενώ
κι αν η Ελλάδα χρειασθεί
τ΄ άρματα θε να ζωστώ.
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Η ΓΙΟΡΤΗ
Να ΄την έφτασε και φέτος
της Ελλάδας η γιορτή
και μεις όλα τα παιδάκια
έχουμε χαρά τρανή.
Τι κι αν είμαστε μικρούλια
και δεν ξέρουμε πολλά
η καρδιά μας όμως ξέρει
την Ελλάδα ν΄ αγαπά.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Απ’ όλες τις πατρίδες
εσύ ’σαι η πιο τρανή
Ελλάδα μου ωραία,
Ελλάδα μου τρανή.
Όσοι κι αν ήρθαν χρόνοι
κι αν πέρασαν εχθροί
εσύ πάντα θα μένεις
ορθή, πάντα ορθή!
Γιατί έχεις για παιδιά σου
τα πιο λαμπρά παιδιά
που πολεμούν γενναία
για την Ελευθεριά!
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Χαρά μεγάλη έχουμε,
ελεύθεροι που ζούμε
και σήμερα γιορτάζουμε,
γελάμε, τραγουδούμε.
Ζήτω, παιδιά, η λευτεριά.
Ζήτω η ελευθερία.
Στον κόσμο όλο δώσαμε
χαρά και ευτυχία.
ΜΙΑΟΥΛΗΣ
Της Ύδρας γέννημα εγώ
τους Τούρκους πολεμούσα
για σε πατρίδα μου γλυκιά
έκανα ό,τι μπορούσα.
Τα πλούτη, τα καράβια μου
τα χάρισα σε σένα
και τώρα τα ελληνόπουλα
ζούνε ευτυχισμένα.
ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ
Στις θάλασσες πολέμησα
με λένε Λασκαρίνα
και στον αγώνα έγινα
γενναία Μπουμπουλίνα.
Στη θάλασσα κι άλλα παιδιά
μαζί μου αντρειωμένα
πολέμησαν με μια ψυχή
κι έγιναν δοξασμένα.
Είμαι πολύ περήφανη
που έγινα θυσία
και τώρα στην Ελλάδα μας
λάμπει ελευθερία.
ΤΣΟΛΙΑΔΑΚΙ
Περηφάνεια που την έχω
τσολιαδάκι είμαι μικρό
κι έχω μέσα στην ψυχή μου
την Ελλάδα που αγαπώ.
Νοιώθω δύναμη περίσσια
κι έχω ανδρεία στην καρδιά
γιατί είμαι απ’ τη μεγάλη
των ηρώων τη γενιά.
ΔΕ ΧΟΡΤΑΙΝΩ
Δε χορταίνω να βλέπω τον ήλιο
που το φως του σκορπάει στην πλάση
δε χορταίνω να βλέπω τους κάμπους
τα βουνά τις πλαγιές και τα δάση.
Δε χορταίνω να βλέπω τα δέντρα
τις πηγές, τη μικρή μας πλατεία
δε χορταίνω να ζω ν’ αναπνέω
στην ωραία αυτή πολιτεία.
Δε χορταίνω να βλέπω ακρογιάλια
και πανώρια νησιά στην αράδα,
δε χορταίνω να βλέπω εσένα,
ω, Πατρίδα Ελλάδα, Ελλάδα!
Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ
Δώσ’ μου μανούλα μιαν ευχή
κι έλα να σε φιλήσω
μισεύω αύριο ταχύ
και πάω να πολεμήσω.
Φέρε πατέρα το σπαθί
που κρέμεται κει πάνω,
η μέση μου να το ζωστεί,
μαζί του να πεθάνω.
Θα πάμε όλα τα παιδιά
όλα με μια ελπίδα,
γιατί έχουμε όλα μια καρδιά
και όλα μια πατρίδα.
ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ
Ελλάδα μου, πατρίδα μου
χώρα μου δοξασμένη
πατρίδα ηρώων και πηγή
ζωής στην οικουμένη.
Οι αιώνες που περάσανε
επάνω απ' το κορμί σου
περίσσια τη δοξάσανε
τη λαμπερή τη γη σου.
Ελλάδα μου, πατρίδα μου
των Ακριταίων χώρα,
χώμα αρχαίο και ζωή
τότε, μετά και τώρα.
ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ
Γιορτάζει η Πατρίδα
μεγάλη χαρά.
Σιμά η δόξα
μ’ ολάσπρα φτερά.
Γιορτάζει η Πατρίδα
σε κάθε μεριά.
Μυρίζουν οι δάφνες
γελά η Λευτεριά.
Σ’ αυτή τη γιορτή μας
ελάτε παιδιά.
Ψηλά τη σημαία
ψηλά την καρδιά.
ΞΥΠΝΑΤΕ ΣΟΥΛΙΩΤΟΠΟΥΛΑ
Ξυπνάτε Σουλιωτόπουλα,
Σουλιώτισσες ξυπνάτε,
ζωστείτε πάλι τ΄άρματα
κι αλύπητα χτυπάτε!
Εχθροί καινούριοι πάτησαν
τα δοξασμένα μέρη,
φρουροί σταθείτε στους γκρεμούς
με το σπαθί στο χέρι!
ΟΙ ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ
Οι γενναίοι μας τσολιάδες
με τη φούντα, το σπαθί,
πολεμήσαν σα λιοντάρια,
για πατρίδα, για τιμή.
Σαν απόγονοι εκείνων
ας φωνάξουμε, παιδιά:
Ζήτω η ένδοξη Ελλάδα!
Ζήτω, ήρωα τσολιά!
ΣΗΜΕΡΑ ΧΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗ
Σήμερα χαρά μεγάλη
έχω στην καρδιά,
που γιορτάζει η Ελλάδα
κι η καλή μας Παναγιά.
Όλα τα μικρά παιδάκια
σήμερα έχουμε γιορτή,
ποιήματα και τραγουδάκια
το καθένα μας θα πει.
ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
Στα χρόνια τα παλιά, το χίλια οχτακόσια είκοσι ένα,
οι Έλληνες σηκώθηκαν γενναία, ενωμένα.
Με πίστη στην καρδιά και θάρρος δυνατό,
παλέψαν για τη λευτεριά, για έναν κόσμο φωτεινό.
Στα βουνά και στα χωριά αντήχησε φωνή,
«Για την πατρίδα πολεμάμε, για γη ελεύθερη!»
Με σπαθιά και με ψυχή, σαν λιοντάρια στη φωτιά,
χάρισαν στην Ελλάδα μας ξανά τη λευτεριά.
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
Στρατηγέ Κολοκοτρώνη,
γέρο του Μωριά,
το σπαθί σου λευτερώνει
κάστρα και χωριά.
Της παλικαριάς το κάστρο
είσαι το τρανό
και της λευτεριάς το άστρο
το πιο φωτεινό.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ
Ελευθεριά ή θάνατος
στους Έλληνες φωνάζει
και στις αδούλωτες ψυχές
χαρά κι ελπίδα στάζει.
Βροντούν τα όπλα, τα σπαθιά
γυαλίζουν στον αέρα!
Εικοσιπέντε του Μαρτιού
ευλογημένη μέρα.
ΤΟ 1821
Πέρασε καιρός πολύς
που όλα ήταν σκλαβωμένα.
Οι εκκλησιές και τα σχολειά
όλα ήταν κλεισμένα.
Έναν πόθο είχαν όλοι
που έκαιγε μες στην καρδιά.
Να ξανάρθει στην Πατρίδα
γρήγορα η λευτεριά.
Άρπαξαν τα καριοφίλια
και με πίστη στο Θεό,
πάλεψαν σαν τα λιοντάρια
για να διώξουν τον εχθρό.
ΟΙ ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ
Οι γενναίοι μας τσολιάδες
με τη φούντα, το σπαθί,
πολεμήσαν σαν λιοντάρια
για πατρίδα, για τιμή.
Σαν απόγονοι εκείνων
ας φωνάξουμε, παιδιά:
Ζήτω η ένδοξη Ελλάδα!
Ζήτω, ήρωα τσολιά!
ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΥΚΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Για σε γλυκιά Ελλάδα,
που τόσο αγαπώ,
τα χείλη μου θα ψάλλουν
τραγούδι χαρωπό.
Κι η γη του παραδείσου
μοιάζει με ερημιά,
τη χάρη τη δική σου
δεν έχει γη καμιά.
Τ’ αγέρι, τα νερά σου,
τα πράσινα βουνά,
τα τόσα θέλγητρά σου
δε βρίσκω πουθενά.
Παντού πετάς εμπρός μου,
χαρά μου, μυστικιά
βασίλισσα του κόσμου,
Ελλάδα μου γλυκιά.
ΧΑΙΡΕ, Ω ΧΑΙΡΕ
Κρυφά σχολειά και ματωμένα ράσα,
γκρεμίσανε τη βάρβαρη σκλαβιά,
ανέβηκες, Ελλάδα, πάνω απ’ τ’ άστρα
να κράξεις: «Χαίρε, ω χαίρε Λευτεριά!»
Ψηλά κι ολόρθη πάλεψες στη μπόρα
το σύμβολο να μείνεις των Λαών,
Ιδέα, Φως, τραγουδισμένη χώρα,
μητέρα των Ολύμπιων Θεών.
Ψυχές και θάλασσες και βράχοι,
τα Ζάλογγα τα στήσανε βωμό
κι η Δόξα που περπάτησε μονάχη,
αντάμωσε τον ώριο Λυτρωμό.
Φεγγοβόλο το φως του Εικοσιένα,
θ’ αστράφτει στων Ελλήνων την καρδιά
και πάντα σαν και πρώτ’ αντρειωμένα,
θα λέμε: «Χαίρε, ω χαίρε Λευτεριά!»
ΕΛΛΑΔΑ
Ποια είναι αυτή η περήφανη
η κόρη που αστράφτει
που φως σκορπάει τριγύρω της
και σαν τον ήλιο λάμπει;
Είναι η Ελλάδα η χώρα μας
που μέσα στους αιώνες
πάντα τη στεφανώνουνε
θαύματα και αγώνες.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Απ’ όλες τις πατρίδες
εσύ ‘σαι η πιο λαμπρή
Ελλάδα μου ωραία
Ελλάδα μου τρανή!
Όσοι κι αν ήρθαν χρόνοι
κι αν πέρασαν εχθροί
εσύ πάντα θα μένεις
ορθή πάντα ορθή.
Γιατί έχεις για παιδιά σου
τα πιο λαμπρά παιδιά
που πολεμούν γενναία
για την ελευθεριά.
ΑΝΤΙΛΑΛΟΥΝ ΣΤΙΣ ΡΕΜΑΤΙΕΣ
Αντιλαλούν στις ρεματιές
τα κλέφτικα τραγούδια
κι η Λευτεριά έχει στολιστεί
μ’ αμάραντα λουλούδια.
Λουλούδια που ανθίσανε
στη ματωμένη γη
και βάλσαμο σκορπίσανε
σε κάθε μια πληγή.
Στη Λαύρα γαλανόλευκες
στην Τρίπολη παιάνες,
στο Σούλι και στα Γιάννενα
του λυτρωμού καμπάνες.
Στη Ρούμελη, στα Λάβαρα
και μέχρι το Μοριά,
ένα τραγούδι ακούγεται:
Ω, χαίρε Λευτεριά!
Είναι άγια τούτη η μέρα
και φλογίζει τον αέρα,
μια ολόθερμη αχτίδα,
η Θρησκεία κι η Πατρίδα.
Μέρα Ευαγγελισμού,
άγια μέρα Λυτρωμού
σκόρπισες στη γη χαρά,
Χαίρε, χαίρε Λευτεριά.
ΣΟΥΛΙΩΤΟΠΟΥΛΑ
Σουλιωτοπούλα είμαι εγώ
την Ελλάδα τραγουδώ
τ’ όνομά της θα δοξάσω
στ’ άστρα θα το ανεβάσω.
Θα το κάνω χαραυγή
να το βλέπει όλη η γη
και να λεν τα χείλη αράδα
Ζήτω, ζήτω η Ελλάδα!!!
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Σαν σήμερα ο Άγγελος
επήγε στη Μαρία.
Με κρίνο της φανέρωσε
τα λόγια του τα Θεία.
Της είπε ότι γρήγορα
στον κόσμο θα μας φέρει,
Τον όμορφο Χριστούλη μας
σαν λάμψει το αστέρι.
Αμέσως εταράχτηκε,
πέφτει και γονατίζει
τον όμορφο τον κρίνο του
δειλά αυτή μυρίζει.
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ '21
Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα
η πατρίδα μας γιορτάζει
τη γιορτή του ‘21
τη γιορτή της λευτεριάς.
Κι όλοι μας μικροί μεγάλοι,
Ζήτω η Ελλάδα τραγουδάμε
και στο χέρι μας κρατάμε
τη σημαία μας ψηλά.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΕΤΟΥΤΗ
Μια μέρα σαν ετούτη
στη μαύρη τη σκλαβιά,
υψώθηκε η σημαία
για την ελευθεριά.
Βροντήσαν τα τουφέκια
άστραψαν τα σπαθιά
νέοι, παιδιά και γέροι
βγήκαν στην κλεφτουριά.
Καλύτερα μιας ώρας
ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια
σκλαβιά και φυλακή.
ΤΟ ΕΥΖΩΝΑΚΙ
Είμαι ένα ευζωνάκι
δείτε τι καλά φορώ
άσπρη ωραία φουστανέλα
και σπαθί αστραφτερό.
Κόκκινο μικρό φεσάκι
με μια φούντα μακριά
και την ξακουστή στον κόσμο
των Ελλήνων τσαρουχιά.
Είναι ο τσολιάς φωνάζουν
ζήτω και χειροκροτούν
γιατί ξέρουν πως το φως τους
στην Ελλάδα το χρωστούν
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Λένε πως έχω άρωμα,
σαν όμορφο λουλούδι
και φτιάχνουμε για μένανε
το πιο όμορφο τραγούδι.
Λένε πως είμαι ολόλευκη,
σαν άσπρο συννεφάκι
σ’ όλο τον κόσμο να γυρνώ
με το απαλό αεράκι
Αξία δίνω στη ζωή,
σε όλους ευτυχία
και όλοι με γνωρίζετε
είμαι η ελευθερία.
ΔΟΞΑ
Για σένα αγωνίστηκαν
οι Έλληνες γενναία
και σήκωσαν πολύ ψηλά,
του έθνους τη σημαία.
Σήμερα σε γιορτάζουνε
σε όλη την Ελλάδα,
που στα γαλάζια ντύθηκε
με χάρη και ομορφάδα.
Είμαι η Δόξα και τιμώ
τους ήρωες που αγωνιστήκαν
για την χαμένη λευτεριά
όλοι στον πόλεμο ριχτήκαν.
ΕΛΛΑΔΑ
Ποτέ χωρίς τη λευτεριά
δεν άντεξε η καρδιά μου.
Για αυτήν πάντα αγωνίστηκα
μαζί με τα παιδιά μου.
Και σκλαβωμένη έζησα
για 400 χρόνια,
στους Τούρκους που δεν έδειξαν
ούτε σταλιά συμπόνια.
Αλλά αγώνα έκανα
μεγάλο για την Ελευθερία
και γράφτηκε όπως άξιζε
στη νέα ιστορία.
ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821
Ήρωες τιμημένοι
λεβέντες, παλικάρια
του ‘21 αθάνατοι
φανήκατε λιοντάρια.
Η δόξα σας φωτίζει
όλη την οικουμένη
και η μορφή σας μοιάζει
σαν να ‘ναι αγιασμένη.
ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ
Εικοσιπέντε του Μαρτιού
ημέρα εθνική
ημέρα που γιορτάζουμε
οι Έλληνες μαζί .
Σαν σήμερα οι Έλληνες
στα χρόνια τα παλιά ,
τη γαλανή σημαία μας
σηκώσανε ψηλά .
Κι ο Πατριάρχης Γερμανός
πάνω στην Άγια Λαύρα,
εφώναξε στους Έλληνες
να σώσουν την Ελλάδα
ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ
Φεγγαράκι μου λαμπρό
φέγγε μου να περπατώ,
να πηγαίνω στο σχολειό,
να μαθαίνω γράμματα,
γράμματα σπουδάματα
του Θεού τα πράματα.
Φεγγαράκι μου λαμπρό
το σπαθί μου τ' αλαφρό,
φέγγε μου σαν το κρατώ,
σαν αϊτός να πεταχτώ,
στην Πατρίδα τη χαρά
να χαρίσω Λευτεριά.
ΑΓΙΑ ΜΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ
Άγια μέρα ξημερώνει
ας γιορτάσουμε παιδιά
με τραγούδια, με χαρά,
μ’ άγια φλόγα στην καρδιά.
Άγια μέρα ευλογημένη
σ’ έχω πάντα στην καρδιά,
σε δοξάζω, σε θυμάμαι
και φωνάζω με χαρά:
Είναι άγια τούτη η μέρα
και φλογίζει τον αέρα,
μια ολόθερμη αχτίδα,
η γλυκιά μας η Πατρίδα.
Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ
Ένας λεβέντης περπατεί
και τρέμει η γη όπου πατεί.
Φεσάκι κόκκινο φορεί
και φουστανέλα γιορτερή.
Κρατεί ντουφέκι στο πλευρό
και το μουστάκι έχει στριφτό .
Με στήθι ολάνοιχτο φαρδύ
περνά και ψιλοτραγουδεί ,
την Άνοιξη , τη Λευτεριά
τη νιότη και τη λεβεντιά .
ΣΤΟ ΣΟΥΛΙ
Εκεί στο Σούλι πάνω
περήφανοι Σουλιώτες
γίνηκαν της πατρίδας
γενναίοι στρατιώτες.
Χρόνια ο Αλής να πάρει
το Σούλι πολεμούσε
μα πάντα ντροπιασμένος
στο σπίτι του γυρνούσε.
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ
Η πατρίδα σήμερα γιορτάζει
η γλυκιά Ελλάδα μας παιδιά,
βάλτε σημαίες δάφνινα στεφάνια
για να γιορτάσουμε τη λευτεριά.
Η πατρίδα σήμερα γιορτάζει
οι καμπάνες αντηχούν γλυκά,
ας γονατίσουμε στην Παναγιά μας
που μας ευλόγησε τη λευτεριά .
ΤΟ ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ
Για ποιον κεντάς το φλάμπουρο;
μην το κεντάς για μένα;
Θέλει σπαθί το φλάμπουρο
κι εσύ σπαθί δεν έχεις.
Πάω για να ζωστώ σπαθί
και κοφτερό μαχαίρι,
για να κρατώ περήφανα
το φλάμπουρο στο χέρι.
ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ
Περήφανος αισθάνομαι
βαθιά μες στην καρδιά μου
γι' αυτή την ιστορία μου
και την κληρονομιά μου.
Την άφησαν για πάντοτε
οι γενναίοι πρόγονοί μου
δοξάζοντας τη χώρα μου,
το έθνος, τη φυλή μου.
ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΡΑ
Τα χρόνια δύσκολα, σκληρά.
Βαριά η σκλαβιά και μαύρη.
Κλαίνε μεγάλοι και παιδιά
για τη ζωή τη μαύρη
Μα έρχεται η ώρα, η στιγμή,
τα σήμαντρα βαράνε
και στον αγώνα τον ιερό
τους Έλληνες ζητάνε.
ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ
Βροντά κι η πλάση σήμερα χαρούμενη ξυπνά
φουσκώνουνε τα πέλαγα, ψηλώνουν τα βουνά.
Παντού τραγούδια και χαρές σε πόλεις και χωριά
Εικοσιπέντε του Μαρτιού. Γιορτάζει η Λευτεριά.
Ξυπνούνε τα Καλάβρυτα, το χάνι της Γραβιάς,
τα καριοφίλια ανοίγουνε τον τάφο της σκλαβιάς.
Κρήτη, Μοριάς και Ρούμελη και Σούλι και Ψαρά
Γιορτάστε τη, τη Λεβεντιά ακόμα μια φορά.
Στην Αλαμάνα σήμερα ο Διάκος πάλι ορθός
και ξαναστήθη απ' την αρχή στο Ζάλογγο χορός.
Στα Δερβενάκια γίγαντας ο Γέρος του Μοριά.
Χαρείτε το! Φωνάξτε το! ΖΗΤΩ η Λευτεριά!
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ
Στα πολύ παλιά τα χρόνια,
ο Χριστός πριν γεννηθεί,
η Παναγιά στην εκκλησία
πήγε να προσευχηθεί.
Ξάφνου φάνηκε μπροστά της
ένας άγγελος λαμπρός
που βαστούσε ολάσπρο κρίνο
και σκορπούσε γύρω φως.
Και τρομάζει η Παναγία,
πέφτει ευθύς γονατιστή
και θαμπώνει από το φως του
και τα μάτια της τα κλει’.
«Μη φοβάσαι», της μιλάει,
«εδώ μ’ έστειλε ο Θεός!
Κείνος πάντα σ’ ευλογάει,
και σου είναι βοηθός.
Άκουσε το θέλημά Του
το τρανό το ξακουστό:
Ένας χρόνος πριν περάσει
θα γεννήσεις τον Χριστό».
Μόλις είπε αυτά τα λόγια
χάθηκε στον ουρανό
κι η καλή η Παναγίτσα
φχαριστάει τον Θεό.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Εικοσιπέντε του Μαρτιού
το Αγγελούδι εκείνο,
κατέβηκε στην Παναγιά
της έδωσε τον κρίνο.
Την ίδια μέρα διάλεξαν
οι Έλληνες και πάλι,
τα άρματα αρπάξανε
σηκώσαν το κεφάλι.
Διπλή είναι σήμερα γιορτή,
διπλή και η χαρά,
γιορτάζει η πατρίδα μας
μαζί και η Παναγιά.
Αν θες να δεις και να μάθεις περισσότερα για το 1821, μπορείς να πατήσεις τους παρακάτω συνδέσμους.


