H ελληνική γλώσσα έχει επηρεαστεί αρκετά από την Αγία Γραφή.
Για αιώνες τα βιβλικά κείμενα διαβάζονταν στις εκκλησίες, στα σχολεία και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Πολλές φράσεις πέρασαν από τον κόσμο της θρησκείας στην καθημερινή ομιλία και χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, συχνά χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή τους.
Οι εκφράσεις αυτές συνδέονται με ιστορίες, πρόσωπα και γεγονότα της Αγίας Γραφής και μεταφέρουν συμβολικά νοήματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά, τη δικαιοσύνη, την ευθύνη, την υπομονή ή την πίστη.
Οι εκφράσεις αυτές συνδέονται με ιστορίες, πρόσωπα και γεγονότα της Αγίας Γραφής και μεταφέρουν συμβολικά νοήματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά, τη δικαιοσύνη, την ευθύνη, την υπομονή ή την πίστη.
Πολλές από αυτές τις φράσεις, που τις γνωρίζουμε στα αρχαία ελληνικά, είναι πλέον παροιμιώδεις.
Νίπτω τας χείρας μου
(Πλένω τα χέρια μου)
Πότε το είπε: Κατά τη δίκη του Ιησού, οι αρχιερείς και το πλήθος πίεζαν τον Ρωμαίο διοικητή να τον καταδικάσει σε θάνατο.
Αυτός, παρόλο που δε θεωρούσε τον Χριστό ένοχο για κάτι, φοβήθηκε μια πιθανή εξέγερση των Εβραίων.
Ζήτησε νερό και έπλυνε τα χέρια του, μπροστά στο πλήθος, λέγοντας ότι ο ίδιος είναι αθώος από το αίμα του Χριστού.
Ήταν μια συμβολική πράξη αποποίησης της ευθύνης.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν κάποιος δηλώνει ότι δε έχει ευθύνη για κάτι κακό που πρόκειται να συμβεί.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν κάποιος δηλώνει ότι δε έχει ευθύνη για κάτι κακό που πρόκειται να συμβεί.
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω
(Αυτός που δεν έκανε ποτέ αμαρτίες, ας ρίξει την πρώτη πέτρα)
Ποιος το είπε: Ο Ιησούς.
Πότε το είπε: Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι έφεραν μια γυναίκα που κατηγορούνταν για μοιχεία και ζητούσαν να λιθοβοληθεί, σύμφωνα με τον υπάρχοντα νόμο.
Πότε το είπε: Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι έφεραν μια γυναίκα που κατηγορούνταν για μοιχεία και ζητούσαν να λιθοβοληθεί, σύμφωνα με τον υπάρχοντα νόμο.
Πολύς κόσμος μαζεύτηκε τριγύρω, έτοιμος να τη λιθοβολήσει.
Ο Ιησούς τότε μπήκε μπροστά τους και τους είπε ότι όποιος θεωρεί τον εαυτό του αναμάρτητο, αυτός μόνο δικαιούται να εκτελέσει την ποινή.
Ο Ιησούς τότε μπήκε μπροστά τους και τους είπε ότι όποιος θεωρεί τον εαυτό του αναμάρτητο, αυτός μόνο δικαιούται να εκτελέσει την ποινή.
Ένας-ένας, καταλαβαίνοντας το λάθος τους, άρχισαν να αποχωρούν.
Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι
(Πατέρα συγχώρεσέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν)
Ποιος το είπε: Ο Ιησούς.
Πότε το είπε: Όταν ο Χριστός βρισκόταν επάνω στον σταυρό, απευθύνθηκε στον Θεό Πατέρα του και ζήτησε συγχώρεση για εκείνους που τον βασάνιζαν και τον θανάτωναν.
Από κάτω οι στρατιώτες μάλωναν για το ποιος θα πάρει τα ρούχα του.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν θέλουμε να συγχωρήσουμε κάποιον που κάνει ένα μεγάλο λάθος από άγνοια.
Πότε το είπε: Όταν ο Χριστός βρισκόταν επάνω στον σταυρό, απευθύνθηκε στον Θεό Πατέρα του και ζήτησε συγχώρεση για εκείνους που τον βασάνιζαν και τον θανάτωναν.
Από κάτω οι στρατιώτες μάλωναν για το ποιος θα πάρει τα ρούχα του.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν θέλουμε να συγχωρήσουμε κάποιον που κάνει ένα μεγάλο λάθος από άγνοια.
Αγαπάτε αλλήλους
(Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον)
Ποιος το είπε: Ο Ιησούς.
Πότε το είπε: Λίγο πριν τη σύλληψη του ο Χριστός, δείπνησε με τους μαθητές του για τελευταία φορά.
Πότε το είπε: Λίγο πριν τη σύλληψη του ο Χριστός, δείπνησε με τους μαθητές του για τελευταία φορά.
Εκεί, στον Μυστικό Δείπνο, μετά την αποχώρηση του Ιούδα, είπε αυτή τη φράση στους μαθητές του.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν θέλουμε να σταματήσουμε μια παρεξήγηση, έναν καυγά ή μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε φίλους, συγγενείς ή συνεργάτες.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν θέλουμε να σταματήσουμε μια παρεξήγηση, έναν καυγά ή μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε φίλους, συγγενείς ή συνεργάτες.
Άρον άρον σταύρωσον αυτόν
(Πάρτε τον, πάρτε τον και σταυρώστε τον)
Ποιος το είπε: Το πλήθος.
Πότε το είπε: Κατά τη δίκη του Ιησού, ο Πόντιος Πιλάτος προσπαθούσε να τον ελευθερώσει, αλλά το πλήθος φώναζε εξαγριωμένο, ζητώντας τη σταύρωσή του.
Πότε το είπε: Κατά τη δίκη του Ιησού, ο Πόντιος Πιλάτος προσπαθούσε να τον ελευθερώσει, αλλά το πλήθος φώναζε εξαγριωμένο, ζητώντας τη σταύρωσή του.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν η κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον ενός προσώπου με μανία, ζητώντας την τιμωρία του, χωρίς να εξετάσει ψύχραιμα τα γεγονότα και πριν καν αποδειχθεί η ενοχή του.
Η φράση αυτή υπογραμμίζει την αδικία που κρύβει η οργή του όχλου.
Ειρήνη υμίν
(Ειρήνη, αναμεσά σας)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Το βράδυ της Ανάστασης οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σπίτι με κλειδωμένες τις πόρτες από τον φόβο των Ιουδαίων.
Πότε το είπε: Το βράδυ της Ανάστασης οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σπίτι με κλειδωμένες τις πόρτες από τον φόβο των Ιουδαίων.
Ο Χριστός εμφανίστηκε ξαφνικά ανάμεσά τους και τους είπε τη φράση αυτή.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε όταν θέλουμε να σταματήσουμε μια έντονη λογομαχία ή έναν καυγά. Λειτουργεί ως μια προτροπή για συμφιλίωση και παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα σε δύο πλευρές.Το πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής
(Η ψυχή είναι πρόθυμη, το σώμα όμως αδύναμο)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Στον Κήπο της Γεσθημανής, λίγο πριν τη σύλληψή του, ο Χριστός είχε ζητήσει από τους τρεις πιο στενούς μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη να μείνουν ξάγρυπνοι και να προσεύχονται μαζί του, όσο εκείνος βίωνε την αγωνία του θανάτου.
Όταν όμως επέστρεψε από την προσευχή του, τους βρήκε να κοιμούνται.
Τότε απευθύνθηκε στον Πέτρο και είπε αυτή τη φράση.
Πότε το λέμε σήμερα: Τη λέμε όταν θέλουμε πολύ να κάνουμε κάτι, αλλά δεν μπορούμε γιατί είμαστε κουρασμένοι ή αδύναμοι.
Πότε το λέμε σήμερα: Τη λέμε όταν θέλουμε πολύ να κάνουμε κάτι, αλλά δεν μπορούμε γιατί είμαστε κουρασμένοι ή αδύναμοι.
Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου
(Ας μην ξέρει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Εκείνη την εποχή, όπως άλλωστε και σήμερα, κάποιοι έκαναν αγαθοεργίες επιδεικτικά.
Κατά τη διάρκεια της Επί του Όρους Ομιλίας, ο Χριστός δίδασκε για την ελεημοσύνη και την προσφορά προς τους φτωχούς, τονίζοντας ότι οι καλές πράξεις πρέπει να γίνεται με ταπεινότητα και μυστικότητα.
Δεν πρέπει να την κάνουμε για να μας δουν οι άλλοι και να μας επαινέσουν, αλλά να είναι τόσο κρυφή, που μεταφορικά ούτε το ίδιο μας το αριστερό χέρι να μην ξέρει τι δίνει το δεξί.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε σήμερα όταν θέλουμε να τονίσουμε ότι κάποιος πρέπει να κάνει το καλό χωρίς να το διαφημίζει.
Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι
(Αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα, να τα δίνετε στον Καίσαρα)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Κάποια μέρα οι Φαρισαίοι, προσπαθώντας να παγιδεύσουν τον Ιησού, τον ρώτησαν αν είναι σωστό να πληρώνουν φόρο στον Ρωμαίο αυτοκράτορα.
Αν έλεγε “ναι”, θα φαινόταν συνεργάτης των Ρωμαίων· αν έλεγε “όχι”, θα θεωρούνταν επαναστάτης.
Ο Χριστός ζήτησε ένα νόμισμα και είπε: «Δώστε στον Καίσαρα ό,τι είναι του Καίσαρα και στον Θεό ό,τι είναι του Θεού».
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε κυρίως για να δείξουμε ότι πρέπει να αποδίδουμε στον καθένα αυτό που του αξίζει ή του ανήκει.
Λάζαρε, δεύρω έξω
(Λάζαρε βγες έξω)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Ο Λάζαρος, φίλος του Ιησού, κατοικούσε στη Βηθανία μαζί με τις αδερφές του, τη Μάρθα και τη Μαρία.
Κάποια στιγμή αρρώστησε βαριά και οι αδερφές του ειδοποίησαν τον Χριστό να έρθει.
Ο Χριστός καθυστέρησε γιατί βρισκόταν μακριά κι όταν ήρθε, ο Λάζαρος είχε ήδη πεθάνει.
Ο Χριστός όμως τον ζωντάνεψε, κάνοντας τον να βγει από το μνήμα, λέγοντας αυτή τη φράση.
Πότε το λέμε σήμερα: Το λέμε σήμερα, σχεδόν πάντα μεταφορικά, με δόση χιούμορ ή ειρωνείας για κάποιον που αργεί να ξυπνήσει ή κάποιον που είναι κλεισμένος στο σπίτι κι έχει απομονωθεί από την κοινωνική ζωή.
Είναι μια πρόσκληση για επαναφορά στη δράση ή στην πραγματικότητα.
Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί
(Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Τη φράση αυτή την είπε ο Ιησούς κατά τη διάρκεια της τελευταίας δημόσιας διδασκαλίας του στον Ναό των Ιεροσολύμων.
Απευθύνθηκε στους Γραμματείς και Φαρισαίους, που ήταν οι θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής, τονίζοντας ότι ήταν υποκριτές και άλλα δίδασκαν και άλλα έκαναν.
Πότε το είπε: Τη φράση αυτή την είπε ο Ιησούς κατά τη διάρκεια της τελευταίας δημόσιας διδασκαλίας του στον Ναό των Ιεροσολύμων.
Απευθύνθηκε στους Γραμματείς και Φαρισαίους, που ήταν οι θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής, τονίζοντας ότι ήταν υποκριτές και άλλα δίδασκαν και άλλα έκαναν.
Πότε το λέμε σήμερα: Το χρησιμοποιούμε για να κατακρίνουμε την υποκρισία και τη διπροσωπία, κυρίως σε δημόσιο ή κοινωνικό επίπεδο.
Όταν βλέπουμε ανθρώπους που κατέχουν εξουσία και δίνουν συμβουλές ή επιβάλλουν κανόνες στους άλλους, ενώ οι ίδιοι κάνουν ακριβώς τα αντίθετα.
Επίσης, όταν κάποιος παριστάνει τον καλό και ενάρετο, μόνο και μόνο για να τον βλέπει ο κόσμος, ενώ στην πραγματικότητα ενεργεί με δόλο και ιδιοτέλεια.
Όταν βλέπουμε ανθρώπους που κατέχουν εξουσία και δίνουν συμβουλές ή επιβάλλουν κανόνες στους άλλους, ενώ οι ίδιοι κάνουν ακριβώς τα αντίθετα.
Επίσης, όταν κάποιος παριστάνει τον καλό και ενάρετο, μόνο και μόνο για να τον βλέπει ο κόσμος, ενώ στην πραγματικότητα ενεργεί με δόλο και ιδιοτέλεια.
Ποιος το είπε: Ο Σολομώντας.
Πότε το είπε: Ο Σολομώντας, έχοντας αποκτήσει τα πάντα, αμύθητα πλούτη, τεράστια εξουσία και μεγάλη σοφία, έκανε έναν απολογισμό της ζωής του και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα τα ανθρώπινα επιτεύγματα και οι απολαύσεις είναι μάταια, αφού στο τέλος ο θάνατος τα εκμηδενίζει όλα.
Πότε το λέμε σήμερα: Το χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να σχολιάσουμε την προσωρινότητα των πραγμάτων.
Πότε το είπε: Ο Σολομώντας, έχοντας αποκτήσει τα πάντα, αμύθητα πλούτη, τεράστια εξουσία και μεγάλη σοφία, έκανε έναν απολογισμό της ζωής του και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα τα ανθρώπινα επιτεύγματα και οι απολαύσεις είναι μάταια, αφού στο τέλος ο θάνατος τα εκμηδενίζει όλα.
Πότε το λέμε σήμερα: Το χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να σχολιάσουμε την προσωρινότητα των πραγμάτων.
Όταν κάποιος κυνηγάει με μανία το χρήμα ή τη δόξα και τελικά συνειδητοποιεί ότι αυτά δεν προσφέρουν αληθινή ευτυχία.
Σε στιγμές απώλειας, για να θυμίσουμε ότι τίποτα υλικό δεν κρατάει για πάντα.
Σε στιγμές απώλειας, για να θυμίσουμε ότι τίποτα υλικό δεν κρατάει για πάντα.
Ουδείς προφήτης δεκτός εν τη πατρίδι αυτού
(Κανένας προφήτης δεν αναγνωρίζεται στην πατρίδα του)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Όταν ο Ιησούς επισκέφθηκε τη Ναζαρέτ, την πόλη όπου μεγάλωσε, για να διδάξει στη συναγωγή οι κάτοικοι, αντί να εντυπωσιαστούν από τη διδασκαλία του, άρχισαν να τον αμφισβητούν με ειρωνεία.
Πότε το είπε: Όταν ο Ιησούς επισκέφθηκε τη Ναζαρέτ, την πόλη όπου μεγάλωσε, για να διδάξει στη συναγωγή οι κάτοικοι, αντί να εντυπωσιαστούν από τη διδασκαλία του, άρχισαν να τον αμφισβητούν με ειρωνεία.
Βλέποντας την απιστία και την προκατάληψή τους, ο Ιησούς είπε αυτή τη φράση για να δείξει ότι η οικειότητα συχνά οδηγεί στην περιφρόνηση και ότι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν το μεγαλείο κάποιου που θεωρούν δικό τους άνθρωπο.
Πότε το λέμε σήμερα: Σήμερα το χρησιμοποιούμε πολύ συχνά για επιστήμονες ή καλλιτέχνες που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, ενώ στην πατρίδα δεν αναγνωρίζεται η αξία τους.
Πότε το λέμε σήμερα: Σήμερα το χρησιμοποιούμε πολύ συχνά για επιστήμονες ή καλλιτέχνες που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, ενώ στην πατρίδα δεν αναγνωρίζεται η αξία τους.
Επίσης το λέμε όταν οι δικοί μας άνθρωποι μας υποτιμούν.
Γεννηθήτω το θέλημά Σου
(Ας γίνει το θέλημα σου)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Στη Γεθσημανή, προσευχόμενος με αγωνία στον Κήπο των Ελαιών, ο Χριστός ζήτησε από τον Θεό, αν ήταν δυνατόν, να αποφύγει το μαρτύριο, αλλά τελικά δέχτηκε αυτό που επρόκειτο να συμβεί.
Πότε το λέμε σήμερα: Σήμερα το χρησιμοποιούμε συχνά για να δείξουμε μοιρολατρία ή υπομονή μπροστά σε κάτι που δεν μπορούμε να αποφύγουμε ή να αλλάξουμε.
Πριν αλέκτορα φωνήσαι
(Πριν ο πετεινός λαλήσει)
Ποιος το είπε: Ο Χριστός.
Πότε το είπε: Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, ο Πέτρος διαβεβαίωσε τον Χριστό ότι θα έμενε πιστός δίπλα του ακόμα και μέχρι θανάτου.
Πότε το είπε: Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, ο Πέτρος διαβεβαίωσε τον Χριστό ότι θα έμενε πιστός δίπλα του ακόμα και μέχρι θανάτου.
Τότε ο Ιησούς προφήτευσε ότι πριν ξημερώσει και ακουστεί ο πετεινός, ο Πέτρος θα τον αρνηθεί τρεις φορές, όπως και έγινε. ότι Τον γνωρίζει.
Πότε το λέμε σήμερα: Το χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε κάποιον που αλλάζει γνώμη ή στάση πάρα πολύ γρήγορα, συνήθως από φόβο ή συμφέρον.
Πότε το λέμε σήμερα: Το χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε κάποιον που αλλάζει γνώμη ή στάση πάρα πολύ γρήγορα, συνήθως από φόβο ή συμφέρον.
Όταν κάποιος αθετεί μια υπόσχεση σχεδόν αμέσως μόλις τη δώσει, προδίδει έναν φίλο ή μια ιδέα με την πρώτη δυσκολία και απαρνιέται τις προηγούμενες δηλώσεις του, μόλις αλλάξουν οι συνθήκες.
Ας δούμε, επιγραμματικά, μερικές ακόμη φράσεις από την Αγία Γραφή που χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα στην καθημερινή γλώσσα.
Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος
(Μάτι αντί για μάτι και δόντι αντί για δόντι)
Σημασία: Όταν η ποινή είναι ίση με το αδίκημα.
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω
(Φωνή κάποιου που φωνάζει μέσα στην έρημο)
Σημασία: Όταν κάποιος μιλάει ή προειδοποιεί αλλά δεν τον ακούνε.
Παρελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο
(Ας απομακρυνθεί από μένα τούτο το ποτήρι)
Σημασία: Όταν κάποιος πρόκειται να ζήσει μια δυσκολία αλλά ζητά να την αποφύγει.
Θεέ µου, Θεέ µου, ινατί µέ εγκατέλιπες;
(Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί δε με εγκατέλειψες;)
Σημασία: Όταν κάποιος νιώθει ότι οι δυσκολίες είναι αβάσταχτες και αισθάνεται ολομόναχος.
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον
(Τίποτα δεν μένει κρυφό από τον ήλιο)
Σημασία: Η αλήθεια κάποτε αποκαλύπτεται.
(Τίποτα δεν μένει κρυφό από τον ήλιο)
Σημασία: Η αλήθεια κάποτε αποκαλύπτεται.
Πίστευε και μη ερεύνα
(Πίστευε και μην ψάχνεις)
Σημασία: Να έχεις πίστη χωρίς αμφιβολίες.
Άσωτος υιός
(Ο άστατος γιος)
Σημασία: Κάποιος που έκανε λάθη αλλά επιστρέφει και συγχωρείται.
Σημασία: Να έχεις πίστη χωρίς αμφιβολίες.
Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω
(Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει)
Σημασία: Όταν κάτι έχει κρυφό ή σημαντικό νόημα που δεν το αντιλαμβάνονται όλοι.
Τετέλεσται
(Τελείωσε)
Σημασία: Όταν πλέον είναι πολύ αργά και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Ζητείτε και ευρήσετε
(Ψάξτε και θα βρείτε)
Σημασία: Ενθάρρυνση σε κάποιον για να ψάξει να βρει την αλήθεια ή να μην εγκαταλείψει την προσπάθεια.
(Ο άστατος γιος)
Σημασία: Κάποιος που έκανε λάθη αλλά επιστρέφει και συγχωρείται.
Ο τελευταίος έσται πρώτος
(Ο τελευταίος θα γίνει πρώτος)
Σημασία: Κάποιος που φαίνεται ότι δεν τα καταφέρνει μπορεί στο τέλος να πετύχει.
(Ο τελευταίος θα γίνει πρώτος)
Σημασία: Κάποιος που φαίνεται ότι δεν τα καταφέρνει μπορεί στο τέλος να πετύχει.
Γη της επαγγελίας
(Ο τόπος που υποσχέθηκε ο Θεός)
Σημασία: Ένας τόπος γεμάτος ευκαιρίες και ελπίδα.
Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος
(Ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί)
Σημασία: Δεν αρκούν τα υλικά αγαθά, χρειάζονται και οι πνευματικές αξίες.
Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε
(Στη ζωή θα αντιμετωπίσετε δυσκολίες)
Σημασία: Τα προβλήματα είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής.
(Ο τόπος που υποσχέθηκε ο Θεός)
Σημασία: Ένας τόπος γεμάτος ευκαιρίες και ελπίδα.
Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος
(Ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί)
Σημασία: Δεν αρκούν τα υλικά αγαθά, χρειάζονται και οι πνευματικές αξίες.
Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε
(Στη ζωή θα αντιμετωπίσετε δυσκολίες)
Σημασία: Τα προβλήματα είναι μέρος της ανθρώπινης ζωής.
Ιδού ο άνθρωπος
(Να ο άνθρωπος)
(Να ο άνθρωπος)
Σημασία: Χρησιμοποιείται για να τονιστεί η ανθρώπινη φύση ή αδυναμία.
Επί ξύλου κρεμάμενος
(Κρέμεται στον σταυρό)
Σημασία: Μια έντονη δοκιμασία.
Επί ξύλου κρεμάμενος
(Κρέμεται στον σταυρό)
Σημασία: Μια έντονη δοκιμασία.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι
(Ευτυχισμένοι όσοι είναι ταπεινοί)
Σημασία: Η ταπεινότητα είναι αρετή.
(Ευτυχισμένοι όσοι είναι ταπεινοί)
Σημασία: Η ταπεινότητα είναι αρετή.
Πολλοί κλητοί, ολίγοι εκλεκτοί
(Πολλοί προσπαθούν, λίγοι ξεχωρίζουν)
Σημασία: Δεν πετυχαίνουν όλοι, ακόμη κι αν έχουν την ευκαιρία.
(Πολλοί προσπαθούν, λίγοι ξεχωρίζουν)
Σημασία: Δεν πετυχαίνουν όλοι, ακόμη κι αν έχουν την ευκαιρία.
Άλας της γης
(Αλάτι της γης)
Σημασία: Άτομα με αξία και ήθος.
Σημασία: Άτομα με αξία και ήθος.
Επί γης ειρήνη
(Ειρήνη πάνω στη γη)
Σημασία: Να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο.
Σημασία: Να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο.
Διάβασε ακόμη:

.png)

.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)


