Τώρα που τελειώνει η σχολική χρονιά, εμείς θα την αποχαιρετίσουμε με μια μουσική γιορτή, γεμάτη μελωδίες, κίνηση και συναισθήματα.
Θα ταξιδέψουμε στον χρόνο και θα ζήσουμε διαφορετικές εποχές της χώρας μας, παρέα με τη μουσική.
Θα τραγουδήσουμε, θα παίξουμε, θα δραματοποιήσουμε τα τραγούδια κάθε εποχής, ξεκινώντας από τη μουσική της φύσης, φτάνοντας μέχρι τη σημερινή εποχή.
Θα γνωρίσουμε την Ελλάδα μέσα από τη μουσική της.
Τι είναι η μουσική;
Η μουσική είναι γλυκός άνεμος που δε σταματά με τίποτα, δε φυλακίζεται, δεν περιορίζεται σε χώρες, αλλάζει, δυναμώνει.
Ποιος φτιάχνει τη μουσική;
Τη μουσική τη φτιάχνει η φύση.
Μουσική είναι τα κύματα της θάλασσας, το κελάηδημα των πουλιών, το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, το γέλιο των χαρούμενων ανθρώπων.
Κι ήρθαν οι άνθρωποι, αφουγκράστηκαν τη μουσική της μάνας γης κι εκεί που χτυπούσαν τις πέτρες για να ανάψουν φωτιά, να ζεσταθούν, ανακάλυψαν τον ρυθμό.
Κι έφτιαξαν τη δική τους μουσική.
Θεοί και οι άνθρωποι προχωρούν μαζί σε νέους δρόμους μελωδικούς.
Ο Απόλλωνας έπαιζε τη λύρα του και οι σάτυροι τους αυλούς τους, μαζί με τις Δρυίδες που χτυπούσαν τα κρόταλα, τα σείστρα και τα τύμπανα.
Μουσική έφτιαξε η μητέρα, όταν ψιθύρισε το δικό της νανούρισμα για να κοιμίσει το μωρό της.
Μουσική έφτιαξε ο χωρικός που σκέφτηκε και τραγούδησε τα κατορθώματα των ηρώων του 1821.
Έτσι έφτιαξε τα δημοτικά τραγούδια.
Η χαρά και η λύπη έφτιαξαν τη δική τους μουσική.
Η ερωτευμένη νέα, που αποχαιρετούσε τον αγαπημένο της, ψιθύριζε τον δικό της πόνο, έναν πόνο με νότες, ένα τραγούδι της καρδιάς.
Κι η παραδοσιακή μουσική έχτισε την ιστορία της Ελλάδας σε ένα αόρατο πεντάγραμμο.
Και κανένας δεν έμαθε ποτέ ποιος έφτιαξε όλα αυτά τα τραγούδια και τις μουσικές, μα ο χρόνος τα κράτησε σαν θησαυρό στο αιώνιο σεντούκι του για να τα τραγουδάμε και τα αγαπάμε όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Και οι αιώνες περνούν.
Στην Ευρώπη ο Βιβάλντι, ο Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Τσαϊκόφσκι και δεκάδες άλλοι συνθέτες δημιουργούν την κλασική μουσική και ενώ πέρασαν αιώνες από την εποχή τους, η μουσική τους μαγεύει όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη.
Στα σαλόνια με τους βελούδινους καναπέδες, έρχεται τώρα ο Αττίκ, ο Μιχάλης Σουγιούλ, ο Κώστας Γιαννίδης και άλλοι Έλληνες συνθέτες, τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, επηρεασμένοι από τα γαλλικά τραγούδια και την ευρωπαϊκή μουσική και δημιούργησαν το ελαφρό τραγούδι.
Κυνηγημένοι οι Έλληνες της Μικράς Ασίας έφτασαν στην Ελλάδα κουβαλώντας όλον τον πόνο της προσφυγιάς, σε έναν μπόγο, αλλά και τη μουσική και τα όργανα της ιδιαίτερης πατρίδας τους, στην ανατολή.
Και μπλέχτηκαν οι Μικρασιάτες καλλιτέχνες με τους Έλληνες μουσικούς και φτιάχτηκε το ρεμπέτικο τραγούδι της φτωχολογιάς.
Έρχεται ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, η φτώχεια, ο πόνος, η κατοχή, ο θάνατος και ο Βασίλης Τσιτσάνης εμπνέεται και γράφει μερικά από τα πιο δυνατά λαϊκά τραγούδια του.
Και ακολούθησε ο Μανώλης Χιώτης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Σταύρος Κουγιουμτζής και πολλοί άλλοι συνθέτες που συνέθεσαν τραγούδια επηρεασμένοι από το ρεμπέτικο τραγούδι κι έτσι το λαϊκό τραγούδι αγαπήθηκε όσο τίποτα.
Και έκανε πασίγνωστη την ελληνική μουσική στα πέρατα του κόσμου.
Ο Μίκης Θεοδωράκης πήρε τα ποιήματα των μεγάλων ποιητών και έφτιαξε σπουδαία τραγούδια.
Συνέθεσε όμως και εξαιρετικές μουσικές για πολύ γνωστές ταινίες.
Ήρθε η δικτατορία και οι δύσκολες στιγμές για τον ελληνικό λαό.
Φυλακές, βασανιστήρια, εξορίες, απαγορεύσεις.
Ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Μάνος Λοΐζος εμφανίζονται και εμψυχώνουν τον λαό με το πολιτικό τραγούδι.
Ας χαθούμε στα χρώματα της δεκαετίας του '80.
Η Χαρούλα Αλεξίου γιατρεύει τις ψυχές των Ελλήνων.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης ντύνει τους τόσο διαφορετικούς στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου και με τη φωνή της Άλκηστης Πρωτοψάλτη τα τραγούδια αυτά μπαίνουν σε κάθε ελληνικό στόμα.
Ηλεκτρικές κιθάρες, δυνατά κρουστά και η ροκ μουσική ταξιδεύει εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα.
Στις συναυλίες, στα κλαμπ, στα μπαράκια οι ροκιές λιώνουν τις καρδιές των Ελλήνων.
Και στις μέρες της ραπ μουσικής, η μελωδία δε χάνεται, μπερδεύεται με τους ρυθμούς και ξεπροβάλει κάθε στιγμή να μας θυμίζει την αιωνιότητα της μουσικής.
Γιατί η μουσική είναι μια γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουν και όλοι νιώθουν.
Η Χρωματιστή Τάξη αγαπάει πολύ τη μουσική.
Διάλεξε όποιες από τις παρακάτω αναρτήσεις θέλεις και άσε τις νότες να σε παρασύρουν στον μαγικό τους κόσμο.
