Το 1938, λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ο Γιάννης Ρίτσος ολοκλήρωσε μια ποιητική συλλογή 27 ποιημάτων, με τον τίτλο Εαρινή Συμφωνία, δηλαδή, ανοιξιάτικη συμφωνία.
Από τα Σούσα ο Μ. Αλέξανδρος πήγε στη Βαβυλώνα, όπου αρρώστησε βαριά και πέθανε. Η εκστρατεία του όμως είχε φέρει πολλές αλλαγές. Oι άνθρωποι γνώρισαν περισσότερα για μακρινές χώρες, τον πολιτισμό τους, τα ζώα, τα φυτά. Αρκετοί Έλληνες εγκαταστάθηκαν στις νέες πόλεις, όπου διαδόθηκε ο ελληνικός πολιτισμός και μιλήθηκε η ελληνική γλώσσα.
O βασιλιάς των Περσών Δαρείος Γ' προσπάθησε να εμποδίσει τον Αλέξανδρο να προχωρήσει στο εσωτερικό της χώρας του, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Ενθουσιασμένος από τη νίκη ο Αλέξανδρος βάδισε προς την Ινδία. Εκεί οι στρατιώτες του κουρασμένοι από την ταλαιπωρία και πικραμένοι από τη συμπεριφορά του δε δέχτηκαν να προχωρήσουν. O Μ. Αλέξανδρος αποφάσισε να γυρίσουν πίσω.
Είναι πολλές φορές που όταν σκέφτεται κανείς έναν καλλιτέχνη, δεν τον συνδέει αυτόματα μόνο με το έργο του αλλά και με πολλές στιγμές της ίδιας του της ζωής.
Χρόνια πολλά στον Γιώργο, στη Γεωργία, στη Γωγώ, στον Γεώργιο, στον Γιώργη, στη Γεωργούλα, στη Τζωρτζίνα, στον Τζώρτζη, στη Γεωργιάννα, με υγεία, χαρά, ευτυχία και αγάπη.
Η Ημέρα της Γης είναι μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση των ανθρώπων σε περιβαλλοντικά θέματα.
Κάθε χρόνο χιλιάδες στρέμματα, δεκάδες σπίτια κι αυτοκίνητα, δάση και πάρκα γίνονται στάχτη από την κόλαση της φωτιάς. Η μυρωδιά από τους μαύρους καπνούς, που σκεπάζουν τον ουρανό, ολοκληρώνει τον πίνακα του γκρίζου τοπίου.
Τα μουσεία είναι χώροι γεμάτοι ιστορίες από το παρελθόν, όπου μπορούμε να γνωρίσουμε τα δημιουργήματα των ανθρώπων μιας άλλης εποχής, αλλά και της φύσης.
Η 18η Απριλίου έχει ορισθεί από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών. Σκοπός της ημέρας αυτής είναι να ευαισθητοποιηθούν όλοι στο θέμα της προστασίας της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Ο Χριστός αναστήθηκε. Το πρωί της Κυριακής πήγαν στο τάφο του Χριστού τρεις γυναίκες, οι μυροφόρες, για να αλείψουν με αρώματα το σώμα του, όπως έκαναν εκείνη την εποχή στους νεκρούς.